Gözyaşlarım yavaş yavaş süzülüyor yanaklarımdan.Acılarımın ağırlığını anlatırmışçasına hızlı ve sert bir şekilde damlıyor yere.Her bir damla içimdeki hüznü dışa vuruyor.Her biri ayrı bir şey anlatıyor.Ve hepsi yitip giden yanlarımı yansıtıyor.
Kimisi,yalan dostluklara yenik düşen kalbimin acısını taşıyor.Çırpınan,soluğu kesilmiş bir kalbin can çekişi...O kadar derin yara bırakıyor ki yalan dostluklar yalancı dostlar.
Kimi ise karşılıksız kalan aşkımı dile getiriyor.Hayallerim uçup giderken,aslında gözyaşlarımla yere damlıyor.Ardından gelen her gözyaşı bir hayali taşıyor.Ve o kadar çok damla damlıyor ki...
Bu kadar çok acıya dayanmak da ayrı bir güç veriyor sanırım insana.Sadece gözyaşlarıyla akıp gidiyor hepsi...Sadece gözyaşlarıyla...