Gök yüzünden Arşa
Sana doyamadık
Halimiz içler acısına döndüğünde
Göz açıp kapayanlardan olduk hep
Durup bakamadık izine
Güller dururken hepten dikene baka kaldık
Ne zaman olur günü gelir o zamanla sınır doyuma
Sevinip kendimizi kandırmalara boğuyoruz
Yalnızlıklarımıza akla ermezlerle doldurduk
Gökyüzü, masmaviliği ile şeffaflığını karamsar mı?
Cihan aynası dururken baktığımız yerler
Aynısını hep görmekten bıkmağımız
Neşe içinde olduğumuzu sandığımız onca anılarımız
Hepten boş bir kara sandık
Gözlerim gördüğüne mi tek inanır kalır ,sen dururken
Güneşle bir olma alemle bir olma aynı yolda
Sevdalardan sevdalara dalmaktansa
Acılardan acıya bürünmektense
Tek çabamız mıdır günaha boyun eğmek
Nerede söylemlerinin olduğu raflar
Baka kala kararanlardan olduk
Diyenlerden olmayacağız
Tek nur umudumuz ışığımız isen
Yerini koruyacağız
1Tq04