belki wardı bir tesellim.
belki özlerindi bir zamanlar aklımda olan tek şey.
şuan yoqsun bende.
sende kimselerde...
yarıştayım şimdi büyük bir maraton.
beni kaybetmiştin ya bir zamanlar
kazanma şansın benim kazanamama şansımla eşdeğer
anla ki hiç şansın yoq kazanmak için
benimse şansa ihtiyajım yoq senin için
anlaki kendimi werdim hayata şu dakikada.
senin için
sırf karşına çıkıp bunu ben yaptım demek için
o zaman çık karşıma bak gözlerime sıkıyosa
o cesareti wermeyejeğim artık sana...
ne kadar yapmak istesende
hiç yüzün olmayajak yüzüme bakmaya
ne sen ne sahte gülüşlerin
ne de yalan sewgilerin ikna edebilir beni bu defa
öyle bi pozisyon çizejeğimki karşında
bana her baktığında kendinden nefret edejeksin
sen benim en değerlim olma hakkını;
kaydırdın parmak uçlarından...
simdi sen istesende hiçbirsey farklı olmayajak.
anladım artık sahte bakışların değerini
yalanların ne ifade ettiğini
we sahte sewgilerin
sahte sewgililere dönüşmüş biçimi olduğunu.
öyle bakma artık anladım.
çok iyi anladım herşeyi...
yağmurla inatlaşan gözyaşlarımin
asit saflığında olduğunu analadım.
boşuna yakarışlarımın faydasız
üstelik zararlı olduğunu anladım
annemi çok sewdiğimi we
nasıl sewgi(li)siz kalındığını anladım
geç oldu ama anladım...
sitem eden herkese gelsin......
hiçkimseye hakettiğini sandığın değerlerinden werme..
güwen ama...
kafanı kaldırıp kayan bi yıldız gördüğünde
aklına gelen tek sey annen olsun....
sen onsuz yaşayabilejeğini güşünsende
o sensiz yaşayamas unutma bunu..
içindeki sewgililerr yalan olurr...
annene sarıl bugünn...
düşünerek birgün olmayajağını hissederekk yap bunu...
geç olduu ana anladım bugünn...
herşey boşş we en kıymetlim annem artık
geç oldu ama anladım...