Senden öncesi; yeni doğmuş bir bebek gibiydim. Henüz gözlerimi açamıyordum. Aşk nedir, sevgi nedir, duygu nedir bilemiyordum. Ne bir gülüşün tadına vardım ne de hüzünlü gözyaşının
Senlesi; vuruldum, beyaz kanatlı bebek melek kalbime sapladı okunu, kör oldum, bir an Ferhat oldum, mecnun oldum. Uğrunda ölmek istedim. Tüm goncalarım açtı hayatımın bu mevsiminde.. Kendi gül bahçemi oluşturdum. Sevdim, sevmenin tadına vardım, sevildim, sevilmenin farkını anladım. Mutluluk sarhoşluğu çarptı beni, kendime gelemedim. Nefes alış verişlerim hızlandı, karşında duramaz, gözlerine bakamaz oldum. Aşkı yaşadım bu mevsimde. En çok da bu mevsimi özlüyorum. Bir ömür sığdırdım bu mevsime. Senlesi unutulmadı.
Senden sonrası; sen yoksun işte, sürekli üzgünüm, sürekli ağlıyorum. Yarın yok sanki. Senden sonra sensizleştim. Ağaçlar kuruyor, yapraklarını bir daha açmayacakçasına döküyorlar. Benim gibi ölüme yelken açıyorlar
Senden sonrası; sen yoksun işte, sürekli üzgünüm, sürekli ağlıyorum. Yarın yok sanki. Senden sonra sensizleştim. Ağaçlar kuruyor, yapraklarını bir daha açmayacakçasına döküyorlar. Benim gibi ölüme yelken açıyorlar
ayrılık olursa hayatmda benımde farkım olmaz sanırım
Allahgercekden seven kımseye yaşatmasın onun acısını
yuregıne saglık canm teşekkürler
dilerim burdan sevdiğim arkadaşlarımda gercek hayattaki arkadaşlarımda ben dahil olmak üzere mevsimlerin en güzelini yaşıyalım yerinde tadında ve ayarında..
güzel kardeşim kendin gibi gene hüzünlü bir yazıı.sağol ellerine cnm..