kahraman tazeoğlu şiirleri - ben öldüğümde ancak içimde terk edileceksin şiiri - ayrılık şiirleri - en güzel aşk şiirleri - kahraman tazeoğlu aşk şiirleri
Binmedigim hicbir otobüs,
Beklemedigim hiçbir durak kalmadı bu sehirde.
Gittikce azalıyor hayat.
Neyi erken yasadıysam,
Hep ona gec kalıyorum.Sana göcüyorum her sonbahar.
Yolların cıkmıyor askıma.
Unuttugun yagmurların adı saklımda.
Seni icimden terk ediyorum…Susmaktan yoruldum.
Kuslar ve sarkılar bu sehri terk edeli beri,
Efkar demliyorum gözlerimde.
Yaslarımı yanagıma varmadan öldürüyorum.
Tam sancagımdan yaralıyorum kendimi.
Alnını yüregime dayadıgın güne bakıp,
Seni icimden terk ediyorum…Ne unutacak kadar nefret ettin,
Ne hatırlayacak kadar sevdin!
Yıkık bir duvar kadar bile pisman degilsin,
Biliyorum.
Beni hep bulmamak icin aradın.
Yanılgımdın,
Yandıgımdın,
Yangındın…Sensizlige yenilmek,
Sana yenilmekten zor olsa da,
Ardımda bir sürü belkiler bırakarak
Seni icimden terk ediyorum…Simdi
icimizde öldürülecek bir anı bile bulamayan
iki yarım kaldık;
Tamamlayamadık bizi.
Elimden tutmadın yalnızlıgımın,
Saclarımı da uzaklarına gömdün.
İcimin mavisi senin okyanusundandı.
Al! Geri veriyorum.
Kilitleri hep yanlıs kapılara vurdun.
Devrilmiş vagonlara dönerken gözlerim,
Sana bensizligi terk ediyorum.“Yarime uzanmayan bütün dallarım kırılsın” demistin.
Ask icinde dogmussa nereye kacabilirdi?Ne tuhaf degil mi?
icimi acıtan da sendin,
Acımı dindirecek olan da…
Ya öldür beni dedim,
Ya da git benden.
içi bulanık bir sevdanın ucunda seni kaybettim.Aldırmadın aldırmalarıma.
Bir gecede yakıp yarini,
Safaklara sattın ihanetini!
Külüme basanlar bile utandı yaptığından.iSte soluk bir ömrün
Son nefesi.
Benden,
icimden
Terk ediyorum… Ben Öldüğümde ancak içimde terk edileceksin Kahraman Tazeoglu…