Hangi güzel yüzdür ki birgün toprak olmadı
Hangi güzel gözdür ki birgün yere akmadı
Hangi güzel güldür ki gülistanda solmadı
Hangi fani ölürken maşuğuna bakmadı.
Rûz -i cezâda şaşkın perişan olur kullar
Câl-i aşkın bedeni dikenlidir tüm yollar
Âfâk-ı eyyâm solsa imanım küfrü sollar
Hangi fani ölürken maşuğuna bakmadı
Kan ağlarken alem arz görün yas tutuyorum
Nâlende olduğumdan cefayı yutuyorum
Nedâmet kâr eylemez hüznü kurutuyorum
Hangi fani ölürken maşuğuna bakmadı
Hangi güzel yüz topraktan olmadı,
Hangi güzel ele kına çalmadı,
Her güzellik bir iksiri azam,
Toprak ne verdi de geri almadı?
O halde
ten topraktan geldi, toprağa gider,
Can Allah’tan geldi Allah’a gider.