












Gözlerim hep arar oldu gönül hep senin hasretindedir
Üzülmek bitirdi,teselli yok artık yürek hicranınladır
Lakin gönül feryat ederek seni her zaman arayandır
Ümidini hep korur ama o içten içe eriyip sana yanandır
Mor menekşe kokularında seni arıyordum bitanemdin


Maviye olan tutkunu sardım ruhuma sende bedenimdeydin
Olabilecek isteklerimin en başında herzaman sen var idin
Resimlerde kalmazdı mutluluk sende biraz güvene bilseydin


Mevsimler de değişti artık hüzün dolu oldular bu sevdamıza
Esmerimdin sen hangi kul sebep oldu acaba mutsuzluğumuza
Neden böyle oldu yakıp gittiler zehir kattılar umutlarımıza
Eller aldı sanki kaybolup gitti güzel bir gün kalmadı bahtımıza
Kelimeler artık kifayetsiz kalır anlatmak için bu kocaman sevgiyi
Şansım benden yana olmadı istedi kaybedeyim bulduğum bahçeyi
Ellerimle dokunmak nasip olmadı koklayamadım senin gibi çiçeyi
Mahzun gözlerine daldım,bulamadım beni sana getirecek çareyi

