Bu şehirden gidiyorum .
Senden sonrası
Yaşadığım taklit günlere veda ediyorum.
Ey sen mavi deniz !
İçinde yüzen balıklara
Üzerinde uçan martılara söyle.
Gidiyorum bu şehirden.
En çok da sizleri özleyeceğim.
Nasıl da büyüdü küçük hasretler
Önümde dağlar kadar..
Hiç anlamadan
Nasıl da balyozlarla çakıldı
Beynime özlemler
O sokaklarda başı boş gezmelerim..
O rüzgarların savurduğu
Sen gibi kokan hanımeli kokuları
Bilsen kaç parçaya bölündüm.
Dost bildiklerimce
Nasıl da yarı yolda bırakıldım.
Ey derdim kadar çok yağan yağmurlar !
Parke taşlarına söyle
Sevgilimin ayak izlerini hiç silmesin.
Ben yağmurlara söylerim
Bir tek damlası bile
Yarimin yürüdüğü yollara düşmesin diye...
Yüreğim mapusta..
İçimde hüzün
Gidiyorum bu şehirden.
Kızmadım,
Kırılmadım
Ey sevgilim !
Ben sana hiç darılmadım.
İstemek yetmiyor sevdayı devam ettirmek için.
Sözler yetersiz kalıyor.
Gerektiğinde iki sevgilinin de
Ortaya canını koyması gerekiyor.
Sevdim seni
Yalan değil sen de beni..
Yetmiyor...
Sen
Hep ben..
Önce ben dedikçe..
İçimde acılar hiç bitmiyor.
Ey sevgili !
Sen yine
Yalnız sen.
Daima sen ol..
Bundan sonra birleşmez bizi bağlayan yol.
Bu yüzden yolun açık olsun diyorum.
Her gün böyle yaşamak üzer beni..
Her gün seni görmek yaramı deşer...
Ve vurduğum bu neşter.
Beni yalnızlığa götürecek biliyorum.
Olsun-kararımı verdim.
Bu şehirden gidiyorum.