İmkansızı Sever İnsan
Son güncelleme:
-
aşk imkansızı sever - imkansız aşklar - neden insanlar imkansıza koşar - aşklar ve imkansızlıklar - karşılıksız kalan aşklar
Farklı, aykırı, güzel ve zorlu. İmkansızlığın değeri bu olsa gerek. İmkansızı sever insan, olmayacağını bile bile. Bu yara açsa da yüreğinde insanın, gönül katlanır buna. Hoşuna gider acı çekmek seven yüreğin, mutluluk veren bir acıdır bu. Yüreğinde ki yara kanasa da sevenin; mecburdur ona, mecburdur imkansıza. Kim mutlu olmak için acı çekmeyi ister ki? Aşk bu ama, imkansızı seçer hep, hem de imkansızın imkansızını.
Karşılıksız, beklentisiz ve koşulsuz sevmek. İmkansız olduğunu bilerek; yılmadan, inadına sevmek. Hep bir belki umuduyla. Ellerinde umut çiçekleri, gönlünde sevda çiçeği. Hayaller kurmak, bıkıp usanmadan. Kurulur hayaller, yaşam umutlarının başlangıcı olarak. Sevince insan, uzanan bütün yollar kapalı olur hep. Ama seven yürek hep gül dökerek bekler o yolları. Gül basar kanayan yaralarına, umudunu yitirmez hiç. Yaşayamadığı son hayali ile neler düşlemez ki seven gönül.
Evet, imkansız aşk değerlidir, çok cazip ve özeldir. Sanki ayrı bir büyüsü vardır, ulaşılsa bozulacak gibi. Sevdiğini söylese, gidecektir sanki aşkının büyüsü. Belki de yakınında ki aşk, bu nedenle kolay gelir insana. Hemen yanı başındadır, istediği an konuşmak, hayatı paylaşmak, hayal kurmasına engel gibidir. Zaten hep birliktedir. Ulaşılmaz değildir yani. Kolayca söylenir sevgiler, paylaşılır tüm hisler. Gizli bir şey kalmaz; her şey ortadadır. Çok mutlu olanlar elbette çoğunluktadır ama bazen basit bir şey problem olur, kolayca yapılır kavgalar. Kolay tüketilir her şey. Bazen öyle bir an gelir ki çok büyük denilen aşklar da sonlanır; o ölümsüz denilen aşıklar arasında ne sevgi nede saygı kalır. Yada terk edilişler ve ihanet, geriye kalan ise öfke ve nefret. Karşılıklı yada karşılıksız olsun imkansız ise aşk, bu duygulara yer yoktur yüreklerde. Çaresizliğin verdiği buruk bir tat ve tatlı bir tebessüm kalır yıllar geçse de seven gönüllerde.
İnsan, hep zor olanı, ulaşılamayanı daha çok hayal edip özler nedense. Daha cazip gelmiştir; daha değerli olmuştur zor elde edilebilenler, yada imkansızlar her zaman. Yanı başında duran kapıdan girmek yerine, gözükmeyen ama var olduğuna emin olduğu kapıdan girmeyi seçer çoğu zaman. Yenilmişlikler, kırgınlıklar, yıldıramaz onu; imkansızı arar, belki de imkansız diye bir şey yoktur diye düşünür genelde. Ama imkansızlık hep karşısına çıkar hayat boyu; kendini suçlamak yerine kişi, kaderine yazgısına öfkelenir, haykırır, isyan eder. Oysa, hiç mi suçu yoktur inatla imkansızlık karşısında diretenin. Hayaller içinde yaşamak, hayalindekini gözünde ulaşılmaz kılmak çok mu doğrudur? İstemek, azmetmek yenebilir mi tüm zorlukları, kalkar mı ortadan imkansızlıklar? Zorluklar çözülebilir genelde belki, ama bu başka bir şeydir; çözümü olmayan bir soru gibi, yada tıpkı çıkmaz bir sokak. Sevenin günahı yoktur ki, elinden hiçbir şey gelmez, becerebildiği tek şey olur isyanları oynamak.
Hissedilenleri paylaşmak, haykırmak kolaydır aslında. Belki de en kolayı. Seven yürek düşünür hep; durum çaresizdir, bunun kime ne faydası olacak ki, yada imkansızlığı çözecek mi? Susar onun için, yer kendini içten içe, öyle bir an gelir ki yorgun düşer. Tek başına taşımak, ağır gelir, taşıyamaz bu yükü, yenilir kendine belki de. Ayrılık da sevdaya dair misali, omuzlarında ki yükü bırakır sessizce bir köşede, yüreğindeki yaranın izleri ise kalır ona hediye.
Sevdanın ağır yükü; bıraktım demekle geçer mi hiç gerçekten seven gönülden, unuttum dese de unutabilir mi hiç gerçekten seven, yada silinir mi yaraların izi, derince çizilen kalpten? İmkansız sevda gibi bunlar da imkansızdır; ne silinir, ne de unutulur. Ne onunla olur ne de onsuz, devam eder gider o güzel şarkıda olduğu gibi…Sen imkansızsın, sensizlik imkansız, aşk imkansız...
Saygılarımla.
alıntı