Mahir Mehdinin təzə şeirləri

Son güncelleme: 11.12.2012 00:03
  • Mahir Mehdi seirleri

    “Yağış səsini bu ölkənin himni elan edəcəm, göy qurşağı bayrağımız olacaq... “

    Aysunun avqust qayıdışı

    Gün başladı xaric səslə,
    pozuldu ritm.
    Günaha bulaşdı gecə...
    Ölçüsüz-biçisiz bir haldasan,
    bilirəm, gəlirsən, yoldasan...
    Sən gələnəcən yuyacam günahımı
    öz fərmanımla.
    Dəyişəcəm bu ölkənin adını,
    Ünvanını.
    sənin adını verəcəm
    bütün küçələrə, prospektlərə.
    şəkillərini asacam
    başımız üstdən,
    rəngli heykəllər qoyacam sənə.
    Yağış səsini bu ölkənin
    Himni elan edəcəm.
    Göy qurşağı olacaq bayrağımız...
    Axı mən də ömrümdə
    bircə yol nəyisə
    eləməliyəm sevgiylə...
    Beləcə, öz ölkəni
    təhvil verəcəm özünə,
    qələmimi də götürüb biryolluq gedəcəm
    şairlərin diktator
    olduqları yerə - SÖZƏ...
#10.12.2012 13:33 0 0 0
  • Gözləmədiyim səmtdən düşdü gecə,
    tamam ayrı şəkildə.
    Olacaqlar olmayacaqlarda itdi,
    birgəliyimiz sona yetdi,
    8 apreldə, çay qırağında,
    dovşan qanıyla qoyuldu nöqtə...
    tanıtmamalıydım zəif yerimi
    sənə əslində...
    Ancaq anlamadığımı anladım,
    nöqtə qoyanda sonuncu söz düzümünə.
    Gözləmədiyim yerdən düşdüm gecəyə,
    qara yox, ayrı rəngdə.
    Söndü çevrəm ayrı biçimdə,
    söndürdün varağımı, qələmimi də
    yad ritmdə.
    Yazmağa bircə kəlmə də tapammadım
    səndən sonra.
    Səndən sonra itirdi anlamını sözlər də.
    Varağım boyandı sözlərin ağ rənginə...
    Qaytara bilmədim sözləri
    İtkin görünüşünə.
    Məndən qabaq yazılanları da
    tapıb qoyammadım yerinə...
    Beləcə, sürgün elədin məni təkliyə.
    Öz yanına dönməyi də yasaqladın mənə.
    Gördüyün qədər deyiləm,
    Olduğum qədər gerçəyəm,
    bircəyəm bu boyda çoxluğun içində,
    ...təkliyimlə çoxam...
#10.12.2012 13:33 0 0 0
  • Sözlüklərdə axtarıram anlamını hələ də,
    səni anlamaq lazımdı mənə.
    Ayrı cür düşürsən,
    Olduğundan yekə çıxırsan şəkillərdə.
    Ən usta fotoçu da
    çəkəmmir səni olduğun tək...
    Düz bax, düz,
    burda dura-dura
    yayındırma baxışlarını
    bütün suçlular kimi ora-bura.
    Onsuz da olduğunda yoxsan...
    Bir bütöv, uzun gün verilmişdi sənə,
    onu da böldün sevincə, kədərə,
    ayırdın gecəyə, səhərə,
    kəndə, şəhərə...
    Nə fərqi, dostum, indi
    satdığın nəm salfetdi,
    ətirdi, yoxsa adam?!
    Təki satmağa bir şey olsun,
    bazar olsun...
    Satırsan istədiyini,
    istədiyin qiymətə,
    al-verdə itə-itə.
    Oldun bazarçı, tapdın yerini.
    Sonunda bir öpüşlə
    adam satmağı da
    öyrəndin İuda kimi...
#10.12.2012 13:34 0 0 0
  • Matəm marşı da,
    mollanın səsi də,
    elə bu it ulartısı da
    sonuncu “və...”di,
    o taya işarədi...
    Bir yerdən gəlir,
    üçü də verir eyni anlamı,
    ritmləri olsa da ayrı-ayrı..
#10.12.2012 13:34 0 0 0



  • İlk səhifəXəbərlərYazarlarƏdəbiyyatSənətHücrəMediaProjeKinoteatrQeyri-adiTarixFotoVideoKulis+
    Xalq artisti xəstəxanaya yerləşdirildi
    Hacı Murad Yegizarov sətəlcəm olub

    Küsülü qardaşları barışdırmaq
    İlqar Rəsul yazır..

    “Səlim böyük şairdir, onu qoruyun”
    Səlim Babullaoğlunun 40 yaşı tamam olur

    Köşə yazarları
    Xalid KAZIMLILax yumurtalı qisasRəfiqə MƏMMƏDOVAFahişələrdən soruşsaq..İlqar RƏSULZibil qutusuSeyfəddin HÜSEYNLİFüzuli İstanbulda olubmu? Ramilə QURBANLIYarıtmaz “Nizami”Vüsalə MƏMMƏDOVALənətlənmiş çiyinlər


    İlk səhifə / Ədəbiyyat
    “Yağış səsini bu ölkənin himni elan edəcəm, göy qurşağı bayrağımız olacaq... “
    AA+A-
    Mahir Mehdinin təzə şeirləri


    Aysunun avqust qayıdışı

    Gün başladı xaric səslə,
    pozuldu ritm.
    Günaha bulaşdı gecə...
    Ölçüsüz-biçisiz bir haldasan,
    bilirəm, gəlirsən, yoldasan...
    Sən gələnəcən yuyacam günahımı
    öz fərmanımla.
    Dəyişəcəm bu ölkənin adını,
    Ünvanını.
    sənin adını verəcəm
    bütün küçələrə, prospektlərə.
    şəkillərini asacam
    başımız üstdən,
    rəngli heykəllər qoyacam sənə.
    Yağış səsini bu ölkənin
    Himni elan edəcəm.
    Göy qurşağı olacaq bayrağımız...
    Axı mən də ömrümdə
    bircə yol nəyisə
    eləməliyəm sevgiylə...
    Beləcə, öz ölkəni
    təhvil verəcəm özünə,
    qələmimi də götürüb biryolluq gedəcəm
    şairlərin diktator
    olduqları yerə - SÖZƏ...



    ...Olduğum qədər gerçəyəm

    Gözləmədiyim səmtdən düşdü gecə,
    tamam ayrı şəkildə.
    Olacaqlar olmayacaqlarda itdi,
    birgəliyimiz sona yetdi,
    8 apreldə, çay qırağında,
    dovşan qanıyla qoyuldu nöqtə...
    tanıtmamalıydım zəif yerimi
    sənə əslində...
    Ancaq anlamadığımı anladım,
    nöqtə qoyanda sonuncu söz düzümünə.
    Gözləmədiyim yerdən düşdüm gecəyə,
    qara yox, ayrı rəngdə.
    Söndü çevrəm ayrı biçimdə,
    söndürdün varağımı, qələmimi də
    yad ritmdə.
    Yazmağa bircə kəlmə də tapammadım
    səndən sonra.
    Səndən sonra itirdi anlamını sözlər də.
    Varağım boyandı sözlərin ağ rənginə...
    Qaytara bilmədim sözləri
    İtkin görünüşünə.
    Məndən qabaq yazılanları da
    tapıb qoyammadım yerinə...
    Beləcə, sürgün elədin məni təkliyə.
    Öz yanına dönməyi də yasaqladın mənə.
    Gördüyün qədər deyiləm,
    Olduğum qədər gerçəyəm,
    bircəyəm bu boyda çoxluğun içində,
    ...təkliyimlə çoxam...


    İuda öpüşü

    Sözlüklərdə axtarıram anlamını hələ də,
    səni anlamaq lazımdı mənə.
    Ayrı cür düşürsən,
    Olduğundan yekə çıxırsan şəkillərdə.
    Ən usta fotoçu da
    çəkəmmir səni olduğun tək...
    Düz bax, düz,
    burda dura-dura
    yayındırma baxışlarını
    bütün suçlular kimi ora-bura.
    Onsuz da olduğunda yoxsan...
    Bir bütöv, uzun gün verilmişdi sənə,
    onu da böldün sevincə, kədərə,
    ayırdın gecəyə, səhərə,
    kəndə, şəhərə...
    Nə fərqi, dostum, indi
    satdığın nəm salfetdi,
    ətirdi, yoxsa adam?!
    Təki satmağa bir şey olsun,
    bazar olsun...
    Satırsan istədiyini,
    istədiyin qiymətə,
    al-verdə itə-itə.
    Oldun bazarçı, tapdın yerini.
    Sonunda bir öpüşlə
    adam satmağı da
    öyrəndin İuda kimi...


    Sonuncu “və...”

    Matəm marşı da,
    mollanın səsi də,
    elə bu it ulartısı da
    sonuncu “və...”di,
    o taya işarədi...
    Bir yerdən gəlir,
    üçü də verir eyni anlamı,
    ritmləri olsa da ayrı-ayrı...


    Köhnə evin mətbəxində “Dekameron”

    Unudulmuş kitabmış köhnə evlər,
    qaynamağa yadırğamış qazanlar,
    bizi bu bozluğa yazanlar...
    Səhifələrdən başlayır
    bütün kitablar.
    Kitablardan törəyir
    yalanlar, olub-olmayanlar...
    ...Hərflərdən başlayır,
    hərflərin düzümündən asılıdı sözlər,
    ağı, qarası,
    bütövü, parası var,
    hər sözün öz sırası var.
    Ayrı sırada ya görünmür,
    ya mənasız olur,
    ya da başqa anlam verir bizim kimi.
    ...Səhifələrdən başlayır bütün kitablar...
    Yazılarda çox vaxt ayrı yerdə oluruq,
    özgə cür görünürük,
    başqa şəkildə oxunuruq.
    Ancaq suç özümüzdədi –
    Köhnə sözə təzə üzük,
    boş sözük,
    anlamımız olmayan sözlüyük...
    Oxuya bilmirik bir-birimizi
    dərgilərdən, qəzetlərdən,
    saytlardan qıraqda-
    yaşantılarımızda...
#10.12.2012 13:34 0 0 0
  • Ellerin var olsun emeglerine sağlıqlar canım
#11.12.2012 00:03 0 0 0