Duygusal > Hayatımın Sürüngenleri

    Hayatımın Sürüngenleri


    Sordum:bu hükümsüzlük neden?
    Parmaklarını çıtlatmayı sürdürdü
    Gözucunda yuvarlanan hüzündü.

    Sabaha dek koynumda ısın, dedim
    Parmaklarını çıtlatmayı kesti
    Kuru dudaklarında gezinen diliydi.

    N'olur bu çocukların hali?
    Hepsi umarsız yaşıyor
    Derken tam sırasıydı öptüm.

    Üzünç çatladı, yarıldı, ıslak dudaklarından döküldü
    Kartopuydu yuvarlandı ciğerlerime
    Kupkuru bir öksürük ve sızı kaldı göğsümde.

    Teşhis: Çağdaş adıyla anılan umarsız bir sevdaydı
    Acı dedi bir hayat boyudur
    Kısacık mutları gezdiren bir kertenkele
    Duvar üstlerinde bir imaj.

    Sonra, hep acıyı bir kertenkele gibi gördüm; bir sürüngen
    Bir yaratık; eski çağlardan bir şeyler anımsatır
    Çocuksu o mut'ların güneşiyle eritilen kartoplarının
    Denizde biçimlenmiş halidir acı hep.
    Deniz her zaman acıyla saldırdı yüreğime
    Köpüren izler acıdan artakalanlardır

    Antik kalıntılar gibi doldurur gözuçlarını
    Bir gün bana sorulacaktır; bu hüküm neden?
    Diyeceğim ki; tüm sorular hükümsüzdür!

    Bu çağda tutuklu, tersyüz edilmiştir tutuksuz yaşayanın, deyip
    Duvar üstlerinden gülümseyen bir imaj bırakacağım:
    Şiirlerimdir onlar!
    Sürüngenleridir hayatımın!


    Ellerine saglik Hades kardes!
    :alkis: :alkis: :alkis: