Kimsesizliğimi dipnotlara sakladım
Güneşin yüzüme değmesini beklerken
Ruhumu firara vermişken
Gölgelerde sabitlendi bedenim.
Sahte yüzlerden yüzüm düştü
Dağlara vurdu suretim.
Baharsız kalan zamanlara bir bulut oldum
Şimdi nerdeyim sorma sakın!
Suskunluğumu yere döktüm
Kendimi zamansız yollara vurdum
Sensizliğime bir zaman daha ekledim.
Bir görüş mesafesine yazdım itiraflarımı.
Sesimde tek bir isyan tutmadım.
Kayıp şehirlere ve
Kayıp zamanlara dairdi sevdam.
Hüznü azığım etmişken,
hayallerime hazan vurmuşken,
ve
sesin sesimden düşmüşken,
Şimdi nasılsın diye sorma sakın!
Bilinmezlerin koynunda sabahlamaktan,
Vurgun saatleri kollamaktan yorgunum
Noktasını koyamadığım cümlelerde kayboldum.
Bu günde yine aynı ses!
"Ben, hep seninleyim korkma!" deyişlerinle irkildim.
Biliyor musun?
Gecelere döküyorum sitemlerimi,
Sabahlara kan ter içinde uyanıyorum.
Bir çare düşerken gün ortası,
Sahipsizliğimle karşılaşıyorum.
Ve,
Kendimi sana İhbar ediyorum.
Çek ipi bitsin!
sallandır tüm yaşanmışlıkları.
ve ben seni yok sayayım.
Eğer sen çekmezsen bu ipi,
Ben davacıyım.
Benden aldıklarını,
Kaybettiğim zamanı,
Geri talep ediyorum,
Şimdi üzülmez misin diye sorma sakın!
Öyle çok can yangılarım var ki;
"ÜZÜLMEM"
Şimdi özlemez misin diye sorma sakın
Kavuşmalar tutanaklara geçmedi
İşte bu yüzden;
"ÖZLEMEM"