Ne özlemekten yoruldum

Son güncelleme: 04.02.2013 15:35
  • Ne özlemekten yoruldum...
    Ne de sensizlikte duruldum...
    Kollarım yoruldu boşluğunu sarmaktan
    Borçlanmış gibi sensizliği yaşıyorum
    Yoruldum koşuşturmaktan...
    Aşkım nefesim hayatım...
    Sensiz bir hiçmiş gibi
    Boylu boyumca uzanıyorum yokluğuna
    Nefes alamadığım dar sokaklar buluyorum
    Adını arıyorum dağılmış çöp torbalarında
    Ateşler yakıyorum...
    Savuruyorum savruluyorum
    Dudağının üstündeki küçük yara izinde boğuluyorum
    Sensizim
    Seninleyim
    İçinde ve dışındayım
    Gidip geliyorum
    Uzaklaşıp sana koşuyorum
    Gelip kurtarmayacak mısın beni
    Uçurumlardayım...
    Sana düşüyorum
    Yorgun akşamlardayım sana doğuyorum
    İğneleri batıyor sabahların
    Söküp atıp sana uçuyorum
    Tutmayacak mısın beni...
    Ne özlemekten yoruldum
    Ne de sensizlikten
    Bitirmeyecek misin beni?
    Soyup atmayacak mısın hayata?
    Bir meleğin öpücüğüydü seninki
    Kirli, masum, yetmez, bitirmez...
    Bir öpücükle öksüz bırakmayacak mısın beni?

    İpek ERGÖNÜL
#04.02.2013 14:52 0 0 0
  • teşekür eder (bir-su) ellerine sağlık.
#04.02.2013 15:35 0 0 0
  • Çok güzel bir şiirmiş emeklerinize saglık..

    Sevginiz ve sevdiginiz hep sizle olsun dilerim.......
#04.02.2013 15:35 0 0 0