Meyyit - Cengizhan Konuş

Son güncelleme:
  • Cengizhan Konuş Şiirleri - Cengizhan Konuş Meyyit Şiiri - Cengizhan Konuş Menkıbeleri

    bir bereket duasıyla çıkmışken yola
    ıslak mabetlere yatırıldı dilim
    mahremiyetin tadına ekilen mahkumiyeti
    jilet kesikliğine öykünen yaralarıma
    tuz basmaya niyetli hikayeleri doladım.
    aynalara bıraktığım yüzümden önce eskidim
    ben başkasında göremeyeceğin ihanetin belleği
    sen sadakati yağmura teslim fotoğraf sararmışlığı.
    erken inen geceye yoruldu dinmeyen başkaldırı
    ölsen dedim ateş böceğine dikilmişken gözlerim
    titrek ve mağrur hüzün
    peşpeşe yitirmişlik duygusuyla esir
    oysa gündüzden kalamadım hayata hiç
    aklımda baykuş tünemeleri
    tinerci solukları kalbimin
    yitmek için ömrümü beklemedim.
    gitmek için diz çöküp ağlamadım
    heveslendiğim düşlere çocuk kalmanın
    çokca usanılmış kanamaları
    az düşünülmüş yarınları vardı.
    eskidendi cesetlerin gazeteler altında uyutulması
    şimdi ölmeler bile daha modern
    bileklerde ceset künyesi
    ben öldüğümde tanınmak istemiyorum.
    -yakışıklı olurmuş ölü yıkayıcıları-



    serbest makamda avuttum bütün masalları
    geçmemiş kinleri küllemeden harladım
    topraktan yaratılmış guslümü tamamlamadan
    kuma batsaydım
    dikene gül
    saçlarına kül vuracaktım
    aşk mağduru kadınların.
    firavunlar öptü dudağını ene'nin
    binlerce ente'ye hamile kaldı tanrının halifeleri
    tırnak diplerimde yanmış etimin haramiliği
    avuçlarımda erken doğan çocuğumun kan kokusu
    ben seni böyle mi doğurdum anne?
    aynaya tutamadığım yüzümden utandım
    görmemek için çarşaflara sardım tenimi
    kazı istersen etimi
    bu günah çıkar mı ki?


    topuklarıma battı iğneler
    ten dikmece oynarken geçmişimle.
    döne döne yüz üstü vurdum toprağa
    bıçak yardı göğsümü
    anka'nın yalanına inanmaya başlarken
    kendi sokağımızın çocukları
    üşürken kaldırım kenarında
    yola yattım
    asfalt sıcaklığının mazot kokusunu özlediğimden
    serzeniş elbette dua
    yakarıştan ziyade
    duymalı tanrı dedim
    -aşk küfür değildi-


    eğildim toprak yollar üstüne
    asfalt sıcaklığını bekleyerek
    özleyerek tozun saçlarımda bıraktığı izi
    huşuya varan inlemelerde
    toprağın altındaki ölüyü çevirdim yüz üstü
    secde etsin Rabbine diye
    aşkı bilmese bile
    meyyit düşü ile.

    Cengizhan Konuş
0 0 0