hüzün konulu yazılar - gözyaşı konulu yazılar - insan neden ağlar - gözyaşım
Hiç düşündünüz mü?Her işinde hikmet bulunan Rabbimiz gözyaşına ne gibi hikmetler gizlemiş..Acaba sadece etki-tepki olayı mıdır ağlamak?Üzülürsün ağlarsın, sevinirsin ağlarsın, korkarsın ağlarsın vs..Ağlamak bir duygu göstergesi midir sadece?Bazen gözümüz yaşarır soğandan.Buradaki duygu durumu nedir sizce?Soğan doğramak çok acıklı bir durum mu?Yazık, tazecik diri soğancık, seni doğruyorum birazdan kavuracağım sonra da seni ailecek yemeyi planlıyoruz…
Allah O’dur ki; rüzgârları gönderir, bunlar da bulutu kaldırır.Derken, Allah onu gökte dilediği gibi yayar ve parça parça eder; nihayet arasından yağmurun çıktığını görürsün.Allah dilediği kullarına yağmuru nasip edince, onlar seviniverirler. [30/Rûm, 48]
Yağmur..Şairlerin şiirlerine konu olmuştur kimi zaman.Mesela derler ki yağmur yağdığında ” bulutlar ağlıyor”.Yağmur ve gözyaşı bütünleştirilir bazen..”Gök gürledi yüreğim ve birazdan sağanak yağış gözlerim..”Yüreğimizdeki yangını söndüren tatlı yağmur; gözyaşı..Dolup taşan yürek kabının, döküldüğü yerdir gözler..
Aslında ne yağmur ne gözyaşı, sadece bir etki-tepki meselesidir…Her işinde hikmet bulunduran Rabbimiz, yağmuru da gözyaşını da bizlere rahmet olarak sunmuştur.
Şu ayetlere bir göz atalım ve Rabbimizin yağmur hakkında ne dediğine bakalım:
O’dur ki; ümitlerini kestikten sonra yağmuru indirir ve rahmetini yayar. O; Veli’dir, Hamid’dir.[42/Şura,28]
O ki; yeryüzünü sizin için bir döşek, göğü de bir bina yaptı. Gökten su indirip onunla türlü türlü meyvelerden sizin için rızık çıkardı. O halde bile bile Allah’a eşler koşmayınız.[2/Bakara,22]
Nasıl ki yağmuru yeryüzüne rahmetiyle düşürmüş Rabbimiz, gözyaşını da bizlere rahmetiyle vermiş.Yağmurun, yer yüzünü temizleyip yeni ve taze rızıklar çıkarmasını sağladığı gibi, gözyaşına da vücudumuzu böyle temizletmiş.Hem maddî hem de manevî olarak yıkamıştır.Bizi etkileyen duygular gözyaşıyla akıp giderken, içimize bir rahatlama bir ferahlama hissi doğmuştur.Ağlayıp da bunu yaşamayan yoktur.(Varsa da ağladığı bir zamanda bu sözlerimi düşünmesini ve olaya hikmet gözüyle bakmasını tavsiye ederim..)
Rabbimin hikmeti elbet çoktur.Bugüne kadar bir çok durumun üzerinde akıl yürütülmüş, sebepleri ve sonuçları araştırılmış.Kimi olaylar hakkında bazı hikmetler bulunmuş, kimileri de araştırılmaya, üzerinde düşünülmeye devam ediyor..Gözyaşı ve ağlamaya dair “bazı” okuduklarımı, aradan seçerek kısaca paylaşmak istiyorum :
- Vücudumuzun duygusal ya da fiziksel durumuna göre zehirli olabilecek hormonlardan kurtulması için ağlarız ve ağlama ihtiyacı duyarız.
- İyi bir ağlama nöbeti, iyi haberlerle rahatladığımızda, aşırı bir şekilde sevindiğimizde, yas tuttuğumuzda veya korkutucu bir olaydan sonraki hislerimiz için en iyi (ve yutması en kolay) ilaçtır.
- ”Üzüldüğünüz zaman ağlamak, kalbi daha az yoruyor. Çünkü, gözyaşı dökmek ile üzüntülüyken sıkışan kalp damarları açılıyor. “
- “Ağlayarak, birçok hastalığın baş düşmanı olan stresle başa çıkabilirsiniz. Çünkü bu duygu, şaşırtıcı olsa da, mutluluk hormonlarınızı harekete geçiriyor. “
-” Kederli olduğu günlerde gözyaşı döken insanlar, diğerlerine göre, rahatlayarak daha iyi uyku çekiyor. “
- “Gözyaşındaki bir madde, eğer hiç akmazsa göz kuruluğu rahatsızlığına neden oluyor. Ara sıra ağlayan kişi, böylece bu hastalığa yakalanmaktan kurtuluyor. “
- “Sıkıntılı veya sevinçli olduğunda tansiyonu düşen ya da çıkan kişi, ağladığında tansiyonu normale dönüyor.”
-” Sıkıntılı günlerinde iştahı açılan ve kendini yemeğe vuran kişiler, ağlarsa daha az yiyerek formlarını koruyor.”
- “Ağladığımız zaman, vücudumuzdaki stres hormonları gözyaşlarıyla vücuttan uzaklaşır ve biraz sonra rahatladığımızı hissederiz. Gözyaşları, bünyenin güvenlik subaplarıdır. İçinizde sakladığınız duygular birike birike bir gün patlama noktasına gelir. İşte o zaman ağlayabilirseniz, emniyet subapları yani gözyaşları sizi ağır bunalımlardan kurtarır.”
***
Ağlamak istersin bazen.Öyle doyasıya, öyle dolu dolu..Hüznüm, kederim, acım, derdim, sıkıntım aksın gitsin her damlayla birlikte yanaklarımdan.Ferahlasın yüreğim, açılsın, inşirah gelsin.Kalbimi sıkan daraltan o karabulutlar dağılsın istersin.Her damlada aydınlanır sanki yüreğin.Önce bir gökkuşağı; rengarenk..Sonra ardından kocaman bir güneş gülümser yüreğine.İşte ferahlık..Seni verene hamd olsun gözyaşım..Sen vakti geldiğinde gözlerimden dökül, yanaklarımdan süzül ki içim açılsın, rahatlasın yüreğim.Sen Rabbimden bana gelen bir rahmetsin.
alıntı
“Yaradan rahmetini kahrından üstün saydı.
Ne olurdu halimiz gözyaşı olmasaydı.”
Necip Fazıl Kısakürek
Yazımı, geçenlerde işitmiş olduğum bir replikle, gözyaşını tutan herkese hitap ederek sonlandırmak istiyorum: