Ağlar Ağlar Sosyal Ağlar
Son güncelleme:
-
tuba küçük yazıları - sosyal agda yazılan güzel yazılar - sosyal ağ konulu yazılar
Ağlar Ağlar Sosyal Ağlar
"Hep hüzünden mi geçer senin kalemin?" sorusuna, sükût ile ikrar etmişliğim çoktur. Lâkin yüzüm güleç olmasa hüznümle kim arkadaşlık eder? “Yüzüm güleçtir benim!”demiş türküde ozan. Benimki de öyle... Bildiğim bir gerçek hüzün gibi gülen bir yüz de insana çok şey katar. Bundan sebep o çok güvendiğim gülüşlerimi hiç eksik etmedim sûretimden. Bunun için mizah ile zekanın bilimsel köprüsünü kullanırım. Ben mizahın anında yaşanılanını severim. Mesela gülmek için oturup komedi filmleri izlemem. Zira bahsetmeden geçemeyeceğim, mizahta bir ölçünün olması gerekir. Bu konuda Efendimiz aleyhisselatu vesselam: “Başkalarını güldürmek için yalan söyleyene yazıklar olsun." diye buyuruyor. Son zamanlardaki absürt komedyenlerin ve argo gevezelikler yaparak kendini küçük düşürenlerin bu hadis-i şerifi bilmemelerini büyük bir kayıp olarak görüyorum.
Bu yazımda sizlere çokça vakit geçirdiğimiz sosyal ağlardan kalemime pardon klavyeme takılan esprili birkaç konudan söz edeceğim. Sosyal ağlara yapılmış eleştiri konulu birçok yazı okudum artık hepsi bana kabak tadı veriyor.O yüzden elimden geldiğince az eleştiri yapmaya çalışacağım söz veriyorum. Çünkü istemeden konu eleştiriye gidebiliyor. Birden eflatuni bakışlar görür gibi oldum merak etmeyin acıyı bal diye sunmayacağım.
Evvela sosyal ağ deyince aklımıza Twitter tarafından pabucu dama atılmış Facebook geliyor. Oysaki ben daha geriye gideceğim. Forumlar… İlk göz ağrımız. Bilişimsel gelişimlere merakı olan ben ve benim gibi birçok arkadaşım tarafından takip edilen çeşitli kadrolarla zevkli hale getirilen forumlar. Site sahipleri tarafından Onbaşı, Yüzbaşı ya da Binbaşı gibi rütbeler verilirdi forumlarda. İlk zamanlar tüm Türk Silahlı Kuvvetleri teşkilatının forumlara üye olduğunu düşünüyordum. (Ki bu zannımı espri olsun diye söylemiyorum, tamamen ciddiyim.) Halbuki o rütbeler site içerisindeki kıdemlermiş. Her şeyi çabuk tüketen biz “Hz. İnsan” o rütbeleri de tükettik. Ardından o rütbelerin yerini moderatörler, editörler ve adminler aldı. Bu adminlerin bir de co-admin olanı vardı ki hala çözemedim, Co Daltonlar’dan bir üyemiydi diye… Gel zaman git zaman ben de o adminlerden ama Co’suz olanından bir görev ile görevlendirildim. Aldığım bu görevi o kadar ciddiye almıştım ki kendimi merkez bankasının başkanı sanıyordum.
En güzeli de üye yasaklamaktı ya! Baned! Yasakladığın üye başka bir hesap açıp yeniden üye olamıyor sanki. Kısır döngü ile trajı komik bir çıkmaza dönüşürdü işler. Bu bitimsiz gereksizlikler içerisinde (ki şimdi öyle görüyorum o zamanlar gerekliymiş gibi göstermeye çalışırdı aynam.) forumlarda zevk aldığım bir bölüm vardı:forum oyunları… İnce ince mesaj gönderiyoruz oradan gönlümüzden geçen herkese ama o kadar ince ki o kişi bizi duymuyor arkadaş! “Şu an dinlediğin şarkıdaki en güzel söz?” konulu bir oyun vardı. İşte bu başlığı çok severdim. Oyun şu: “O an da dinlediğin şarkıdan senin hoşuna giden bir cümleyi yazacaksın.“ Herkeste bir trip havası, bir laf gönderme… Şimdilerde bizim forumlarda oynadığımız oyunlar twitterın kanatlarına takılmış… Mesela az önce konusu geçen oyun #nowplaying ile tweetleniyor. Hazır konusu gelmişken iki dakka laf göndericem!? # nowplaying mezdeke | dil esvuayyini murra murra , il esvuaayini murra murra! Amaan efkar git başımdan!
Efkârın hasını yaşamak için şarkılara mı kaldık! Facebook’ta sayfa yöneticisi arkadaşlarım yeter bizi efkâra sürüklemeye.Ki İş ve İşçi Kurumu gibi çalışıyor bizim Facebook. Her Facebook üyesinin bir sayfada yönetici olmuşluğu varken, işsiz güçsüz adamların, ev hanımı teyzelerin, çoluk çocuğun Facebook’ta bir işi varken işsizlik sorunumuzda çözüldü. Bir de onların kıdemleri var, çok marjinal gözükenler bilmem şu sayfa da “manager “ biraz alaturka sevenler “patron ya da patroniçe” ( gören de Güler Sabancı sanır) ve bir de sofiler var ki Allah onlardan razı olsun onlar da çeşitli rütbeler bulmuşlar ki insan sormadan edemiyor, riya dinimiz de var mıdır? Kimseyi çok görmüyorum bunları yazarken, hepimizin tatlı alaturkalıkları, hoş arabesklikleri vardır. Hem bilirsiniz bir zamanlar arabesk dendi mi, ıyyy arabesk mi dinliyorsun derlerdi, halbuki şimdi o da trend oldu ve hatta trend kelimesi de trend oldu! Bence arabesk denildi mi bir ruh yapısı ortaya çıkar ve sosyal medyadaki alaturkalıklar şu cümlenin etrafında toparlanır. İbrahim Tatlıses de der ya:“Senin diz çökmen beni yüceltmez, sadece öldürür!“
Burada şunu belirtmek lazım Freud sağ olsun! Savunma mekanizmaları gibi iyi şeyler bırakmışta gitmiş. Yer yön değiştirme dediğimiz mekanizma boy gösteriyor çoğu kez. Ben işin psikolojik kısmını yazacak bilgiye sahip değilim o yüzden şunu diyebilirim ki “Duvar da söz de insanın karakteridir.” 80’lerde duvara yazılanlar ya da şimdilerde duvara yazılanlar. Ve ahh sosyal ağlar! Bizim şehir içi dolmuşların sevdiğim bir arabeskliği vardır. Dikiz aynasının dört bir yanında sözler vardır. Dantela asmış kadar seçkindir o sözler benim gözümde teşekkürler, kaptan soförümüz. Öyle bir söz geçer şimdi içimden, lafı çok uzatmadan, gediğine koyarken de incitmeden şöyle bitireceğim yazımı.
“Ya olduğun gibi görün ya da göründüğün gibi ol!”
tuba küçük