Eve Dönmek - İbrahim Tenekeci
Son güncelleme:
-
ibrahim tenekeci sözleri - evin anlamı - komşuluk hakkında - evle ilgili sözler - aile olmak
Eve Dönmek
İbrahim Tenekeci[HR][/HR]
Yıllar evvel, ev kurmak ile cümle kurmak arasındaki benzerlikleri yazmıştım. 'Her ikisi de iyi birer barınaktır. Evlerde insanlar, cümlelerde duygu ve düşünceler barınır' gibi.
Dünya, evde başlar ve yine evde biter. Evlerimiz, ilginç bir şekilde, hem en kuvvetli, hem en zayıf yanlarımızdır.
Hayatı otellerde ve bekâr odalarında geçen, daima sıcak yuva özlemiyle yaşayan Yahya Kemal, sonunda şunu söylemiştir:
'Büyük şair, büyük edip olmaktan daha önemli üç şey var: Birincisi evlenip yuva kurmak, ikincisi bir ev sahibi olmak, üçüncüsü bir tarafta kimseye muhtaç olmayacak kadar para bulundurmak. Ben bunların üçünü de yapamadım.'
Bu itirafla erken karşılaşmak, benim için büyük bir imkân oldu. Yine, 'Evler, kiralık evler / Evimin yabancısı olamam' diyen Ömer Erdem'in teklifini de ciddiye almam gerekiyordu. Bu şiiri okuduktan dört sene sonra ev sahibi oldum.
Behçet Necatigil'i birçok insanın gözünde önemli kılan, sadece şiirleri değildir. O, ev ve aile meselesini erken kavramış edebiyatçılarımızın başında geliyor. 1953 yılında yayımladığı Evler'in, onun en başarılı kitabı olarak kabul görmesi de bana hep anlamlı gelmiştir.
Necatigil, adeta evimizin şairidir. Gizli Sevda şiirinde geçen 'Mesutmuş, kocasını seviyormuş / Kendilerininmiş evleri' dizeleri, bir bakıma, Yahya Kemal'in sözlerine nazire gibidir.
Süleyman Çobanoğlu'nun Behçet Necatigil'le ilgili yazısını nasıl unutabiliriz? Koskoca Necatigil, ekmek almak için bakkala gidiyor!
***
'Eve dönüyorum, evsizliğime' diye şiir yazan Suavi Kemal Yazgıç'ın evlenmesi, bizi ne kadar sevindirmişti. Hatırladığım kadarıyla, nikâh töreninden sonra, vapurda şunu yazmıştım:
'Evime dönmeliyim, kıbleye döner gibi / Beni bekliyor çünkü hak sahipleri.' Daha öncesinde de şunu: 'Dünya dönüyor, işte ispatı / Babamız her akşam dönüyor eve.'
Ev imgesi, sadece dört duvarı çağrıştırmasın. Haydar Ergülen'e ait şu dizeler, meseleye müthiş bir derinlik kazandırıyor:
'Tanrım, ev sahibim, izin ver bana / Biraz daha oturayım evinde.'
İsmet Özel, 'hayatın değerini öğrenmedeki tek aracı sanattır' diyor. Başkaları bu söze ne der, bilemem. Fakat ben, bu gerçeği bizzat yaşadım. Şiirin hayata dair bana öğrettiği ilk şey, yuva kurma ve onu sürdürme bilgisi oldu.
Bunun bir nedeni de, birçok önemli şairin örnek alamayacağımız hayat hikâyeleriydi. Evlenip çoluk çocuğa karışmayan, sıcak bir yuva kuramayan edebiyatçıların mutsuz ve acıklı sonları. Hastane odasında yahut huzurevinde…
***
Şimdi, kadınların arzu nesnesine, evlerin konuta, dolayısıyla yatırım aracına dönüştüğü bir devirde yaşıyoruz. Her şey ters gidiyor. Bizden 'en az üç çocuk' isteyenler bile, bütün hesaplarını dört kişilik aile üzerinden yapıyorlar. Böylece daha zengin olmuş oluyoruz. Neyse.
Ev, içerisi ve dışarısıyla, bir bütündür. Bundan dolayıdır ki, komşuluk üzerine çok sayıda hadis ve atasözü vardır. Yazıyı yazarken, sadece 'evlerinin önü'yle başlayan çok sayıda türküyü hatırladım. İşte onlardan biri:
'Evlerinin önü paşa makamı / Çıkmaz kalem ile yazdım vefamı.'
Yeni yerleşim birimleri, kim yaparsa yapsın, insanları birbirine yaklaştırarak uzaklaştırıyor. Hep birlikte yalnızlık çekiyoruz. Alt veya üst kat, neredeyse uzak bir diyara dönüştü.
Uzun sözün kısası; evlerimiz, insanlığımızın yuvasıdır. Evlerimize gereken özeni ve önemi gösterelim. Hayır, evimizi süslemekten, odaları iyi eşyalarla doldurmaktan bahsetmiyorum.
Bütün bu söylediklerimizi ve söyleyemediklerimizi, İsmet Özel'in bir dizesi özetlesin:
'Eve dön! Şarkıya dön! Kalbine dön!'