Geçmiş zaman hikayesi

Son güncelleme:
  • geçmiş zaman şiirleri - taş sokaklar - cocukluk hikayelerinden şiirler


    noimage

    Taş sokaklar
    Ve taş evler önce
    Bahçe duvarlarından taşan sarmaşıklar
    Hanımeli kokusunun bütün düşlerimizi sarmaladığı zamanlar...

    noimage


    Başka bir kaneviçedir bu
    Gergefinde hüzün barındırmayan
    İğneler annemin elinde güzeldir
    Fındık koka ipleri kaçırıp bebeklerimize bağladığımızda
    Nede az kızılacaktır
    Zaman sevginin bize kol kanat gerdiği zaman


    Çok ileride çingene çadırları
    Neşenin ve eğlencenin bulutları öptüğü ufuktadır onlar

    noimage

    Kuşcağızdayız
    Hasan var
    Esra da
    Çöplüğün kenarında oynuyoruz
    Ergün’ün çok küfürbaz olduğu zamanlar
    Evlerinin önünden geçtik diye kızıyor babannem
    O dünya tatlısı kapının önünde oturuyor
    Merdivenin ilk iki basamağına nede yakışıyor
    Bahçede kiraz ağacı
    Ne zaman Hasan onlardan alsa
    İhsan amca çok kızıyor
    İhsan amcanın dünyalı olup
    Dünyayı kendinin sandığı zamanlar
    İki kirazın incittiği gözleri unutamıyoruz

    noimage

    Bahçede bir kaplumbağamız var
    Her gün peşinde gezindiğimiz
    Ve uğur böceklerimiz
    Kavanoz içinde besleme çabası gösterdiğimiz
    Kertenkelede kovalıyoruz
    Kurbağalar var arkadaki su birikintisinde
    Siğilleri sevip merakla etrafında dört dönüp
    Ölü kurbağalar topladığımız zamanlar

    noimage


    Bizi yıkamadan odaya neden almadıkların çok geç anlıyoruz
    Adını hala bilmediğim bir çiçek var
    Suratımıza yapıştırıp horoz olduğumuz
    Bakkalda dilim helva
    Çeyrek ekmeğin satıldığı zamanlar
    Uzak çöplüklerde piknik yaptığımız
    Yazın camide cüz öğrenip
    Bir türlü Kur’an öğrenemediğimiz zamanlar

    noimage

    Hastanenin arka bahçesinde büyükçe bir park
    Bizi oraya bırakıp yakın hastalarımızı ziyarete gidiyordu annemle yengem
    Salıncakların göğe yükseldiği
    Tünel kaydırakların başımızı döndürdüğü yerdeyiz
    Elma şekeri ve horoz şekerin dünyaya bedel olduğu zamanlar...

    noimage

    Bir gün o kapıdan kalabalık çığlıklara karışıp
    Ufalınca yengem anlayacaktım
    En yakınımı oraya bıraktığımı
    Adı hiç konulmamış bir hastalığın
    Gözlerini kararttığı bir kadının
    Saçları iki örgülü kızıydım o gün
    Yanağımda alı bütün acıların
    Gözlerim derin siyah
    Babamın göz yaşlarını da içime gömüp
    Sıkmıştım avucumu

    noimage


    İşte bu park bu şehir bu mahalle hayatımı alıp gitmiştir
    Ve içimde hala birkaç neşeli hava
    Kollarım havada
    Yüreğimde annesi yanında oynayan bir çocuk koyup gitmiştir…

    noimage

    Hey salıncaktaki çocuk
    Eteğine rüzgar
    Gözlerine sevinçler dolan çocuk
    Zaman hızlı ve acı geçecek
    Sen hızlı sallanma…

    noimage

    NurcaN
0 0 0