Gül eziği küsüşüne kırılsın bütün dalım, sen bana küsme…
Küs çiçeğim ,
Yokluğun boynunda bu bahçenin
Bağın hançeri gümüşün sızısı gül…
Bir gül düşer dalından
Bir gül daha
Kırılır gönlümün bütün dalları.
Çetelesi sükûtun ikrarı
Sükutum özlemekten geçer.
Sokak sokak, cadde cadde…
Kızıl bir doğanlık yürür bu taş parkeler üzerinde,
Girişte yüzün vurur
Kırmızının ahengi ile…
Aynandır bu özlenmişlik
Bu beklemişlik
Kaç asır saadetini düşleyeyim sevgili
Yoksulluğumuz ve aczimiz idraki ile
Özlemenin gurbetinde
Salânı dilemeyen minareler gölgesinde
Sana dönen dil kırılmış
Bir kalbin hançeri nazı ile…
Gelmeyeceksen
Yağmala…
Ve geleceksen bir bahar vaat etme
Kışa dolan gel
Kara buza kast ederek
Ateşten çehreni yüreğime çalarak yakıp kavurarak gel
Her aşk yanmak için dolar taşar kendi kadehinde
Bizim sarhoşluğumuz şişeler devirmiştir…
Gidişin gül
Yokluğun gül…
Darağacına çıkarken
sabah ezanlarından önce duanın dili gül…
Gelmesen de bekleyenin hali gül
Arzı gül…
Deseler de herkesin kıblesi bir
Gönüller bir denize ermeden evvel başka başka ırmaklara akar
Su yatağını yitirir bazen
Dileyen göğe bakar
Dileyen toprağa
Ben sana bakarım
Ayaklarının altını öptüğümüz rüzgârlar
Dikenli patikalardan gül eziği gülüşler taşır
Kokusuna yüz sürme zamanıdır
Bir bulut aralar göğü
Ve yar olanın gözü gönlü ensemizde dolanır
Demem ki özledim özlerim
Evvel hasret
Baki hasret
Haftanın yedi gününe yedi ayrı isim boşuna
Bu gün hasret
Yarın hasret
On iki aya ne gerek
Gurbetin kunnadığı gurbet
Bağrında vuslat barındırmayan senelerden
Gel saadetli bir asır vaat et
Tuhaf bir bahçedeyiz
Bütün yapraklar ayrılığa çevirmiş yüzünü
Bütün çiçekler insan vuruyor
Tam yüreğimizden
Bu rüzgar bu koku
Say ki her şey ona kokuyor
Parmak uçlarında tütün sarısı
Gözleri buğulu
Kanadını ayrılığa kırıyor
Bütün kelebekler san ki onu ölüyor
Ağlıyor musun deme
Hangi aşığın gözleri rahmet barındırmaz
Bacalarını sevdiğin bir şehirden sonra
Kırık dökük hülyalar kalıyor
Toprak pişirilen ocaklardan sonra
Yüreğimizi attığımız cehennemler büyüyor avuçlarımızda
Küs çiçeği
Sen beni hep hayırsız saydın
Oysa ben senin vefalı şehrin
Kızıl bir doğanlık yürür bu taş parkeler üzerinde,
Girişte yüzün vurur
Kırmızının ahengi ile…
Aynandır bu özlenmişlik
Göğsümde hala gölgeni taşırım
Nereye çevirsem gözlerimi
Önce bakışlarınla sorgular ve sorgulanırım
Seni sevmek için yaratılmışken
inkar etmeyeceğim bu aşkı
Sükutum arzı yüreğine düşsün mührü
Aşığın hali arzı bir
Gönlüm gönlünün yıkık minaresidir
Sedasız bırakma...
Küs çiçeği
Sen beni hep hayırsız saydın
Oysa ben senin vefalı şehrin
Kızıl bir doğanlık yürür bu taş parkeler üzerinde,
Girişte yüzün vurur
Kırmızının ahengi ile
Aynandır bu özlenmişlik
Göğsümde hala gölgeni taşırım
Nereye çevirsem gözlerimi
Önce bakışlarınla sorgular ve sorgulanırım
Emeğinize yüreğinize sağlık.