gardını almış ser asker gibi duruyorsun karşımda, aşkı,sevdayı,yüreği atıpta bir tarafa,
sensizliğe,yoksunluğa,suskunluğa mahkum ediyorsun yüreğimi neyin uğruna...
şimdi ya yüreğimi eze eze vazgeç sevda yangınından,
yada bırak beni küllerimi savurayım yanan aşklar diyarından... Korkma ben galip çıkmadım hiç bir savaştan,
ya yüreğimden yandığımla kaldım,yada mutluluk bana borçlu kaldı...
Aşk için savaşmaktan hiç utanmadım,
çünkü ben yüreğime ucuz sevdalarla pişmanlığı bulaştırmadım...
Aşktım,vardım,ama mutluluğa hep bir adım imkansızda kaldım...
Özlemenin mazereti olmaz be sevgili aşk imkansız olmak değilmiydi,
anladımki bitmek gerekiyormuş savaşa girmeden,
Hiç utanmıyorum yüreğin uğruna ölmekten...