Bir gözleri ahuydu gönlümü mühürleyen
Yani öyle sanıyordu usul bilmeyenler
Bir mühürdü ki bu, yoktu dermanı
Bul dediler bul ki çare ondadır
Neçar’ım bunca zamandır bilmediler
Kim bilsin ki berduş hallerimi
Dışarıda değil içerdeydi yangın yeri…
Unut diye nice güzeller gösterdiler
Unutmak yoktu ki lügatımda
Ah asude gençlik ne anlar gamdan kederden
Ne anlar aşktan sevdadan
Bir güzelle geçer sanır söylenirler
Oysa bilmezler ki;
Gönüllerini ama etmiş bu dünya dedikleri…
Göz göz olmuş gönlümün odaları
Fail kim? meful kim?
Her şey mi meçhul olmuş, memnu ömrümde…
Ah benim sevdam ahh…
Binbir gece masalları gibiydi
Bitmek tükenmek bilmez
Günü birlik geziler gibi değildi ki
Hani şu zamane gençliğinin en sevdiği…
Uzun olsun istedim sevdam ki yolunda kendimi bulayım, kendimi bileyim…
Kimim? Kimlerdenim? nerden geldim? ve nereye giderim?
Ne zor sorular bunlar Allah’ım
Çöllere düşmüş mecnun misali dünyayı unuttum
Bilal olmuş gönlüm ki kimlerdenim unuttum
Hatırladığım;
Haktan geldim hakka gidiyorum
Bilmez kimse adımı hoyrat rüzgarlarda
Dilsiz şair derler bana...
Uzayıp giden keder yüklü omuzlarıma inen nazlı bir nefes;
Ben Hak yolcusuyum