Kötüyüm ben, bakma güldüğüme işte kötüyüm.
Yüzümde ki gülümseme gerçek yüzüm değil,
Mutlu günlerimden kalan bir MASKE..
...Bakma sen ayakta durduğuma
Aslında yıkıldım
Belli etmiyorum işte, ne bileyim..
Üzülme diye belki.
Ama biliyorum ki üzülmeyeceksin. Neyse..
Avutuyorum işte kendimi, anla sen beni..
Özledim, seni..
İçten gele gele İYİYİM BEN demeyi..
Gerçekten AYAKTAYIM diyebilmeyi..
Özledim işte, seni, eski benliğimi,
Ve bizi..
Kalmadı işte, kalmadı
Dayanacak gücüm kalmadı anlasana!
"Zaman" demiştin ya hani bana?
Bekliyorum kaç "Zaman" geçti,
Hala yoksun ve ben hala bekliyorum.
Gelme, ben beklerim.
Seni senle yaşamak varken olsun,
Ben seni hayalinlede yaşarım.
Düşünme beni, zaten düşünmüyorsun peki.
Onu düşün, onla mutlu ol ne bileyim geleceğin varsada gelme ya.
Üzdün zaten yeterince, yeter..
Nokta koymak istemiyorum işte.
Senden bahsettiğim cümlelerime nokta koyup,
Bitirmek istemiyorum.
Beni anlayan, derdimi dinleyen o beyaz kağıtla vedalaşmak istemiyorum.
O anlıyor beni, susuyor, dinliyor ve anlıyor.
O anlıyor, sende anla..