Bir yazı okumuştum geçenlerde
Sevmek mi Sevilmek mi diye
Okurken aklıma bir sürü soru işareti demir attı kaldı..
İçimden bir ses tabi ki sevmek dedi ama sevilmeden nasıl sevilir ki
Oturdum kendimle kavga ettim
...
Onlar ortada hiç bir neden yokken çeker giderler biz ağlarız zırlarız çocuklar gibi
Tamam deriz tamam bu defa son bir daha asla affetmem...
Aslında bu sözü söylerken kendimize bile yalanlar söyleriz
Çünkü biliriz gelse bir gülümsese affedeceğimizi ...
Tam umudumuzu kestiğimizde artık dönmez dediğimiz anlarda çıkar gelirler o hiç sevmemiş gibi gidenler
Bu defa bambaşka olmalı der ve affederiz
Başlarda güzeldir herşey
Her saniye onunla onu düşünmekle geçer..
...
...
...
Sonra Yine giderler...
Bu defa verdiğiniz değer fazla gelmiştir,
Aşkınızın gücünü kaldıramadığı için
Sözlerinizin masumluğunu haketmediği için
Giderler...
Siz yine hayal kırıklığıyla gecenin tüm karalığına sığınırsınız
Sizi o deli gibi sevdiğini söyleyen gider bir çırpıda
Limanı olur bambaşka yüzlerin..
Oysa size bir damla su bile vermemiştir. . .
...
Sevilmeden sevebilir mi insan? Bilmiyorum belki evet...
Ama nereye kadar gider bu gel gitler..
.
Hamlettendi sanırım ''Olmak Yada Olmamak İşte bütün mesele bu '' sözü
Gerçekten bütün mesele bu..
Onun hayatında olmak mı olmamak mı...!
Sorun sevilmek yada sevmek değil aslında
Karşındakine değer vermek insan olduğu için
Sevgilin,dostun,arkadaşın olduğu için değil insan olduğu için değer vermeli..
Ne kadar katılırsınız bu sözlerimi bilmem ama
İnsan karşısındakini kendi yerine koyduğunda gitmeler biter
Çünkü o Zaman bilirler kaybetmek koyar adama bi noktadan sonra..
Değer vermektir önemli olan kendine değer verir gibi!!
Dilerim dostlarım hep değerli olursunuz hayatınızda
Çünkü sevilmek ya da sevmek kimi zaman acı verir insana...!
-Emine Ç.Ş / SuSquN PeRi
. .bu yazıya gerçekten hak ettiği bir yorumla cevap vermek isterdim. ama malum iş yerindeyim...
teşekküre basıp gitmek te vardı.
ama bir-iki cümle yazmalıyım...
harika bir anlatım ve ifade tarzı. üslubun çok güzel. yalnız genç yaşından olsa gerek olayları algılama şeklinde bazı tecrübesizlikler veya olayların ve kendini onun yerine koymanın birden fazla algı boyutu olduğu kısmı biraz eksik...
konu sevmek veya sevilmekse aslolan sevilmektir... ama nefsin etkisiyle bizler genelde bizi sevene değil bizim sevip elde edemediğimize, veya bizi sevmeyene değer atfederiz...
aslında her söylediğiniz "seni seviyorum" sözü bir yalvarış, bir yakarıştır " nolur beni sev" diye...
sen bu yoruma güzel diyorsannn... bir zamanlar net başında rahat olduğumda yazdığım yorumları okumanı isterdim.
veya şimdi her okuduğum konuya yorum yazacak rahat ortamda olmak isterdim...
o ortamda olsam yazacağım yorum senin yazdıkalrının 3 katı lurdu. çünkü ben senin gibi sade ve içi dolu yazamıyorum, uzatıyorum sanırım...
uzatabilsem keşke bende
bazen bi kelime yazıyorum kalıyo öylece önüne ardına ne yazsam uymuyor olmuyor
olduramıyorumm
nasıl bi cümle kuruyosam artık yanlız başına kalıyor öyle
ben se aksine. kalemi sayfanın üst sol kısmına koyarım sayfa biter bakmışım. bitmese daha yazarım.
forumda paylaştığım sesli veya yazılı şiirlerimin hepsi 16-17 yaşlarımda matematik veya tarih defterlerimin birine öylesine yazılmış ama sayfa bitince uyandığım şiirler..
klavyede yazarken de içinde bulunduğum ortamda birileri pc için sıra bekliyorsa veya işe acilen dönmem gerekiyorsa kısa kesiyorum...