Herkesin Bi umudu Vardır Yoksa Nasıl Yaşar İnsan - Issızada Günlükleri
Son güncelleme: 18.06.2013 06:44
-
Sevgili BaliZZa, sevgili bıcırık;
"bence herkesin bi umudu vardır yoksa nasıl yaşar insan?" demişsin, OT başlıklı eklediğim konu altında...
nasıl mı yaşar?
yaşamaz, sürünür..
düşündükçe kramp girer bir yerlerine.. nefesi tıkanır.
çığlık-çığlığa isyan duyguları kabarır ama duyuramaz sesini..
sevdiklerin, sevdiğini söyleyenler, dost sandıkların veya dost oldukların duymaz, görmez... belki adet yerini bulsun diye "nasılsın?" diye sorar..
ya alışkanlıkla "iyiyim" dersin, ya dürüst olup " kötüyüm" dersin..
umrunda olduğundan, bir şey yapacağından değil sadece merakını gidermek için "hayırdır?" diye sorarlar... anlatsan üçüncü cümleden sonra dinlemez olur, dinlese umrunda olmaz klasik cümlelerle ya yapay bir " üzüldüm" kondurur ya "hakkında hayırlısı, umarım düzelir" gibi bir-iki laf yuvarlanır ağızlarında..
gittikçe değişir yüzleri, gittikçe uzaklaşırlar. yapabilecekleri tonla destek, katkı imkanları vardır. yapmazlar..
önce acır gibi bakarlar... bir süre sonra kendisine işin düşer de yardım istersin korkusuyla görüşmez olurlar, bulunma ihtimalin olan yerlere uğramazlar, sen uğrasan bir bahaneyle apar-topar kaçarlar...
zamanla sana hiç bir faydaları olmadığı halde, senin hiç isteğin olmadığı halde kafalarındaki "benden bir şey isterse, ödemezse" korkusu gerçekten ondan yardım almışsın da ödememişsin gibi bir saplantıya dönüşür.
başlar sana üçkağıtçı gözüyle bakmaya... eş-dostla bir araya geldiğinde seni kötüleyen, yargılayan, eleştiren özellikle bire bin katarak anlatacağı dedi-kodu konusu olursun...
bir bakmışsın ki hayatında hiç dolandırmadığın, hiç çalıp-çırpmadığın halde bir numaralı üçkağıtçı konumuna düşmüşsün..
selamlar azalır. insanalrın bakışı değişir. kalabalıklar içinde yapa-yalnız kalırsın... önce insanların adaletini sorgulamaya başlarsın kendi içinde, sonra inandığın Allah'ın adaletini..
çıkmazlara girersin. inancınla isyan duygun çarpışır durur benliğinde... hareketlerin, tepkilerin, reflekslerin, algılaman ve anlatma biçimin değişir. topluma aykırı görülmeye başlarsın. kimisi deli sanır, kimisi sapkın sanır, kimisi sapık sanır..
çürürsün, mantarlaşırsın, azalırsın...
anlatmaya kalkarsın "çok konuşuyor, boş konuşuyor" diye eleştirirler...
sağırlar, dilsizler dialoğu bile daha rahatttır...
körler, sağırlar dialoğu bile daha rahattır.
çıldırma noktasıdır, cinnet noktasıdır, intihar noktasıdır geldiğin nokta...
hangi umut? ne ümidi ya huuu?
tükeniştir be bıcırık..! yok oluştur...
günaha girmemek adına, kimsenin canına kıymamak adına, cinnet geçirmemek adına, intihar etmemek adına önce yaradana sığınırsın, sonra sevdiğine...
ne yaradandan beklediğin an ve gün gelir ne sevdiğin seni anlamaya, omuzlamaya çalışır...
sanki seni sevmemiştir de, kafasında birini sevmiştir senin o kafasındaki gibi davranmanı bekler, seni o şekle sokmaya uğraşır... sanki pastaneye çilekli pasta siparişi vermiş te, siparişinde bazı şeyler istediği gibi olmamış pastaneciye bağırır gibi sitem eder her hareketine... oysa ki seni sen olarak, olduğun gibi sevmeliydi değil mi?
adına sevgi der, " çok seviyorum" der, " seninim " der. ama sevgi adı altında uyguladığı tek şey yargılamak, eleştirmek, suçlamak ve gittikçe kaale almamaktır...
o bile farkında değildir aslında bitmiştir sevgi ( onun sana sevgisi) ama o yeni bir sevgili veya kendisini oyalayacak sevgi veya ilişki sandığı yeni birini bulana kadar sadece aidiyet duygusunu, sahiplenme duygusunu tatmin ettiği veya oyaladığı bir objesindir sen... ya da günlük sıkıntıların birikiminin hırsını, acısını çıkardığı, fırça attığı, her şeyin suçlusu görüp fırça atarak dejarj olduğu bir stres topusundur artık.
o bile seni böyle gördüğünün farkında değildir... ve kendisine sempatik gelen biri çıkınca da bir sürü bahaneyle kavga çıkarıp, seni suçlar ve o yeni denizlere yelken açar... bilirinn, anlarsın, farkındasındır. ama söylesen suçlusun, söylemezsen gözünün önünde parmaklarının arasından eriyip gitmektedir hayatın, sevilerin ve umutların... var olan dertlerine bir de aptal yerine konmuşluk, aldatılmışlık, kandırılmışlık eklenir...
kendinden, insanlardan, hayattan, sevgi ya da aşk kelimesinden nefret etmeye başlarsın. her şeye ve her kese inancın sarsılmaya başlar... taaaa ki................................................ .................
hangi umut? ne ümidi be bücür...
keşke sevilerim, inançlarım, umutlarım senin güzel yüreğindeki kadar saf, temiz, kirlenmemiş ve sarsılmamış olsaydı...
"umut en büyük kötülüktür, işkenceyi uzatır" demiş Nietczhe
14 - 06 - 2013
Ş.O.ALAGÖZ - ıssızada
-
Yazılarını okurken her cümleyi yaşıyorum sanki
o kadar kendimden emin cevap vermiştim ki altüst ettin bildiklerimi 
ben de kafama takamıyorum çoğu şeyi mutlaka bi iyi taraf buluyorum kendime ya da bu durumu gerektiricek bişey olmadı fazla o yüzden anlayamıyorum bu kadar karamsarlığı. ama daha fazla bilgili olsam iyice açıklardım da işte dua et savunamıyorum fikrimi fazla
-
senin iyimser bakman veya polyyannacılık oynaman hayatın yük ve sorumluluğu henüz üstüne binmediğindendir...
harçlık, istediğin marka ayakkabı ve kıyafetler başkası tarafından sağlandığındandır.
ev kirası, elektrik, su, doğalgaz faturası senden istenmediğindendir...
polyyannacılık yaptığımdan, hep güvendiğimden, hep acıdığımdan hep borç verdim, hep yardım ettim, hep kefil oldum ve sıfırı tükettim..
ne ev sahibi anlıyor pozitif bakmamdan, ne faturalar dinliyor her şeyin iyi tarafını görmekten ne de banka anlıyor polyannacılıktan.
polyannacılık roman, öykü veya filmlerde güzel duruyor. ama reel hayatta yok öyle bir şey..
acıma acınacak duruma düşersin dediler, dinlemedim... ilk defa ben değil onlar haklı çıktılar..
sevme, kayıtsız şartsız güvenme, kandırılırsın, terkedilirsin dediler... hadi be dedim. her kes öyle olmuş diye onu da o sınıfa neden koyayım dedim... onlar haklı çıktılar...
para önemlidir, paranı savurma, her kesin derdi belası kendine, allah ona o sıkıntıyı verdiyse vardır bi bildiği, sana ne dediler.. olmaz dedim, insanlık öldü mü, apara insandan, insan hayatından veya sağlığından önemli mi? dedim.. hep verdim... onlar haklı çıktılar...
öğreniyorsun, öğretiyorlar be bıcırık....
geçen müzikli şiirler bölümüne eklediğim https://www.main-board.com/muzikli-siirler/722084-bir-sure-sonra-ogrenirsin.html konusunu bir daha oku istersen...
-
"-Ey oğullarım! Gidin de Yûsuf ve kardeşini iyice araştırın! Allâh'ın rahmetinden ümid kesmeyin! Çünkü kâfirler topluluğundan başkası Allâh'ın rahmetinden ümid kesmez!" (Yûsuf, 87)
EyvALLAH
ALLAH'TAN ümit kesilmez ..
hiç bişey yapamıyorsanız alın bir abdest seccadeyi serin arzınızı sahibinizi bildirin
ve ne güzel bir tevafuk yusuf ile züleyhayı okurken bu ayetin karşıma çıkması
-
beni kimsecikler okşamaz madem
öp beni alnımdan, sen öp seccadem....i
( ve aynur. amenna ve saddakna... ama hala ev sahibi de, bankalar da, faturalar da yüz sürdüğün seccadeye, secdeye değil, paraya bakıyorlar. ve en yakınların dahi senin sahibi olduklarına göre bir konuma oturtuyorlar)
-
onlar oturttursunlar ben oturtmadıktan sonra ne çıkar
rızkı veren ALLAH'tır sadece vesileler vardır o kadar
-
amenna...
allahın izniyle inancımı uzaktan da biliyor olma ihtimalini sevdim...
-
yani hep ben demekte hep sen demekte iyi değil herşeyin ortası olmalı
ama ben de yaşamadan tam olarak anlayamıcam heralde bu yazılanları
inş. bu sözlerden ders çıkartabilirim ve eğer polyanacılığı abartacak olursam aklıma gelir inş.
okuyayım pekişsin iyice.
-
aferin bıcırıkkkkk..
aslolan okumak.. ama laf olsun diye değil.. hatır için konulara girip okumuş gibi yapmak için beğeniye basıp gidenelşr gibi değil..
oku. algıla, yargıla, yorumla ve anla...
okuduklarının kötü tarafları, eksik tarafları, yanlış tarafları olabilir...
ama bazen terbiye, en iyi terbiyesizlerden alınır.
çünkü pırlanta gibi yüreğin, zekan ve kaya gibi bir islam inancın var. o eksik ve yanlışları imanının, inancının himmetiyle egale et, doğruyu bul. yıkmadan, kırmadan, incitmeden yanlışı gör ve göster...
allah hep yanında olsun. pırlanta gibi gençsin maşallah...
-
evet herkesin bir umudu vardır.
benimde var umudum.
benim umudum
yüreğimi kaplayan kişi
kalbimi kalbine kelepçeleyen kişi
benim umudum
telefon rehberime bile adını umut diye kaydettiğim kişdir
kısacası benim umudum " O "dur.
o benim hayattaki tek umudum
tek yaşam kaynağım,
tek hayat güneşimdir.
ışıl ışıl kalbiyle umut verdi bana
o umudum benim canımdır kanımdır...
- Herkesin Bi umudu Vardır Yoksa Nasıl Yaşar İnsan - Issızada Günlükleri Konusuna Benzer Konular
- Nasil Tur Atlariz? 03.03.2004
- Ateşten Gömlek - Ebru Yaşar 26.05.2009
- Sac dökülmesi nasil önlenir 17.03.2004
- Depresyonda oldugunuzu nasil bilebilirsiniz (Test) 17.03.2004
- MSN Messengerden ip nasil bulunur. 17.03.2004