Kırılmamış bir dalım kalmıştı sen konmadan önce
Onarmaya çalışıyorum, çünkü yine sen konacaksın dönünce
Belki de mutlu oldun, hani ben uğruna solunca
Yapraklarım senin için teker teker dökülünce
Oysa ki güneş doğuyordu yeryüzüne, sen gülünce
Yağmurlar boşalıyordu, gözünden damlalar süzülünce
Sen dönüyordun etrafımda, dünya durunca
Ve ben bir kere ağladım senin için, içimdeki sen ölünce...
Dünya dönsün istemiyorum, dönmesin yine dursun
Sen gel, beyaz kuşum benim, yine sevdiğim olursun
Her bahar gibi bu bahar da gel, kon dalıma istersen
Hep aynı yerde, hep seninim ben, gel, sen beni bulursun...
çok güzel ve anlamlı . giden sevgilininaçtığı yaraları onaramamış zaman ki hala tazeliğini korumakta . dala konan beyaz kuşlar giden asıl beyaz kuşun yerini dolduramış yada şair doldurmak istememiş,bence o dal hep kırık kalacak hiç onarılmayacak...o hep aynı yerde beyaz kuşun gelmesini bekleyecek ,gelen diğer beyaz kuşlara aldırmadan...
emeğinize sağlık güzel bir paylaşımdı ...
çok güzel ve konudaki içeriği güzel analiz eden bir yorum yapmışsınız...
açıkçası başlık hoşuma gitmişti, forumda bir kaç mısrasını arattım baktım bizde yok öyle eklemiştim.
bu şiiri yazan başka forumdan bir üye. amatör yani. gidip bu yorumunuzu o kişiye ulaştırmak lazım. nasıl bir endişeyle yazmışsa şiiri yorumunuza bakıp yeniden değerlendirirdi heralde...