Masal'ın son paragrafı
Son güncelleme:
-
"Bazen hüzünse yaşamak, gölgenin hüznüme düştüğü yerdeyim..."
Parmak uçlarımdan kağıda sızan, susup yuttuğum iç çekişlerim.
Sensizken sessizim.
Yokluğunda bütün seslerim ıpıssız.
Dilimin darağacında idam ettiğim cümleler senin,
Sustum, sustuğum bütün kelimelerden seni kustum.
Anlatmak istedim!
Ayrılığa çıktı bütün kelimelerim...
Sen-di li geçmiş zamanım...
Başımda avuçlarım,avuçlarımda aklım içinden seni ayıkladım,
İçime terledi gözyaşlarım, yutkun..
Yüzüme vurdu yalnızlığımı yüreğim, kırıldım…
Kırıldıkça kırka yarıldım..
Topladım senden kalan kırk parça kırığımı yerine yamadım.
Aklımdan ayıkladığım senimi yanıma aldım.
Ne soğuk işledi içime,ne yağmurdan ıslandım..
Ay'ın aydınlatamadığı sokakları bir bir adımladım.
Kaldırım taşlarıyla oyun oynadım…
"Seviyor-sevmiyor"
"Özlüyor-özlemiyor"
"Dönecek-dönmeyecek"
Dönmeyeceğini söyleyen,
Adımın unutulduğu mahallelerde dolaştı adımlarım.
Siyah renkli pabuçlarımın izleri çoktan silinmiş kaldırımlardan.
Sevdiğim kadar sevileceğime inandığım “MaSaLıN” son paragrafındayım…
alıntı...