Aşk

Son güncelleme: 09.07.2013 06:47
  • sevgi şiirleri - aşk şiirleri - Nurcan şiirleri - Aşk şiirin oku

    noimage



    Dediler "nasılsın"
    Dedim "aşığım efendim"

    Ben cehennemim
    Ben tandır
    Avucumda külüm canlıdır
    Oğullar veririm yoksunluğa alev alev
    Fakir fukara bir tende servetiniz unutulursa ziyandır
    Hangi rüzgar savurur bizi hiçliğe
    Gelişiniz bahçeli baharlıdır efendim…


    Bu gece aydan sonra geldiniz
    Gümüşten gölgeniz
    Ve tülden sesiniz

    Karanlığı sere serpe dağıtmıştı rüzgar
    Yıldızlar yolların kıyısında
    Takları muhabbetin
    Mahyalar üzerimizde, adınız göğe asılmıştı efendim


    Önce bir huzur yüzüme derin gamzeler oydunuz
    Ve baki tebessümler koydunuz
    Gözlerime dokundunuz ilk defa
    Tulumbalar kurdunuz
    Ve dediniz ki "çok ağlama"


    Yüzünüze bakarken korktum
    "Bir gün ölüm gelir onu alır" dedim
    Titrediğimi görmediniz
    Tüy gibi savruldum feleğin elinde
    Gidişiniz büyüdü gözlerimde
    Giderken ne de sessiz, naiftiniz efendim


    Yürüdünüz yürüdünüz ve durdunuz
    Dönüp baktınız geriye
    Gözleriniz düştü gözlerime
    Yorulduğunuzu gördüm
    Düşüşünüzü düşleyemedim
    Nasıl kıyardım incinirdiniz
    Çok incindim efendim


    Kanı kahrı ve ayrılığı aynı teknede buldum
    Kızıl kıyamet resimlerde sizi ak pak soyutladım
    Ve beyaz bir bulut gibi kanıksadım
    Göğüme asarken rahmeti sizden
    Gölgeyi sizden umdum efendim…


    Ve gidişinizi gördüğümde
    Yırtılmayan bir sinema perdesinin dibindeydim
    Bütün sesler birbirine karıştı
    Gök yetim, ben öksüz bir çocuktum
    Annesiz kalanların ızdırabını önce kirpiklerime
    Sonra yüreğime işledim
    "ağlama" diyen kuş sesleri kulaklarımda
    Kanatlarını kıramadım
    Sessizce ağladım efendim…


    Son müsamere önemlidir
    Davetliler siyah ve sessiz yürür
    Gölgeler incitilmez ve gülümsenmez
    Baş ucunuzda çok ağlayanlar gördüm
    Yüzünüze son kez bakanlar
    Ben ıraktan öykünüyordum kederi ve gurbeti
    Göz yaşlarım değmiyordu soğuk teninize
    Tabutunuz, tabutunuz ne de güzeldi efendim


    Ve saçlarımı yolan rüzgar ellerime dolanırken
    Kimse bilmiyordu içimdeki katliamı
    Kalbimi sizinle defnettim
    Üzerinize bir kürek toprak atamadım
    Sonra herkes gitti bir bir
    Sizi burada yapayalnız nasıl bırakırdım efendim
    Yığıldım yıkıldım taşlaşdım başucunuzda
    Adınızla anıldım efendim


    Ve güneş hala aynı yerden doğuyordu bizim için
    Geceyi ve hilali birlikte karşılıyorduk
    Hep sessizce dinlediniz
    Bu baki nöbette huzur buldum
    Sizsizlik diye bir şeyin olmadığını bir kez daha gördüm
    Çok zamanlar geçti
    Gelenler gidenler,
    Sordular efendim "nasılsınız"
    Dedim "aşığız"
    Aşığız efendim…



    NURCAN
#01.07.2013 09:59 0 0 0
  • eline sağlık olsun arkadaş
#02.07.2013 08:30 0 0 0
#09.07.2013 06:47 0 0 0