bıcırık... bu cevabına uzuuuun bir cevap döşenmek vardı ama hiç havamda değilim...
kişiyi unutmak kişinin umrunda olsa zaten bırakmazdı. bu nednele onu unutman ondan intikam almış olmuyorsun kişinin yaptığının yanına kar kalmasına ve rahatça kafasına göre takılmasına yardımcı oluyorsun...
benim intikama dair daha güzel düşüncelerim var. ama buna güç ve imkan gerekiyor...
dedim yaaa. sadece lafla olmuyor.. ben pozitif düşünüyorum demekle, silkelendim demekle hiç bir şey olmuyor...
hayat filmlerde, dizilerde, öykülerdek geçtiği gibi olmuyor...
hayat acımasız... insanlar daha acımasız...
alttan aldığım için, hep "nolacak benden gitsin" veya "büyüklük bende kalsın" dediğim için, hep afettiğim için, diş bilemediğim için, yıkımdan yana olmayıp yapıcı olmayı tercih ettiğim için hep kaybettim...
ve inan kaybedenlerin hiç dostu olmuyor...
en yakın sandığın kardeşin, kankan, sevgili sandığın bile seni yalnız bırakmaya, uzaklaşmaya bahaneler arıyor...
ne dost kalır, ne sevgili,
deli olur insan deli...
her yıkılanın yerine yenisi yapılır kimisi eskisini aratmayacak derecede güzel kimisi de eskisi bundan iyiydi dedirtir...insan bu yıkılır yıpranır ama hep umudu direnmek için çabası vardır kaybeden umudunu yitirdiği için kaybetmişti ... haklısın belki alttan almak duvarlar örmemek yapar insana bunu ...ama birde şöyle düşün hepimiz insanoğluyuz ... affetmek kabullenmek yüce gönlümüzden verilen sadakamız olsun gidenler nefretiyle gitsin kalan sağlar bizim.....
kalan sağ olsa haklısın..
çok güzel bir cevaptı yazdığın.. bravo. senin yaşında böyle düşünen gençler görünce umut kırıntılarım oluyor...
allah seni hep sağduyulu, yapıcı ve üretken olanlardan etsin...