Fısıltı Şiiri
Son güncelleme:
-
mustafa akçay fısıltı şiiri - mustafa akçay şiirleri - yağmur derğisi şairleri
Fısıltı
Bilinmezler içinden bir hiç seslenirse
Bu hiçliğin değil, bu varlığın sesidir
Bu ses karanlığın koynunda
Kim bilir ışık hüzmesi olur
Ve karanlık gecenin simsiyah zülüflerine
Gelir konar güvercin misali
Bakarsın ta uzaklarda yüreklere
Gün doğar ruhların karanlık köşelerine...
Kimsecikler yoktur sanma
Gecenin kulağına fısılda yeter
Gece karanlığı zinhar kararmışlık değildir
Koynundaki yıldızlardan bellidir
Nasıl desem bilmem ki
Gece, şafağın doğum yeri, ışığın beşiğidir.
Seslen sevgiyle civanmertlikle
Soluklar tükenir sadece, ama sesler ölmez, sesler yaşar
Aşar yayılır ta evrenin kulaklarına
Bize ait aleme dönerler yine tekrardan
Işık yüklü hayat baloncuklarıyla
Kim bilir nerde, nasıl bilinmez
Nice pörsümüş ruhlara can katarlar...
Seslen sevgi, ümit dolu yüreğinle
Bilirsin tohumu sular değil
Asıl çiftçinin ümitleri yeşertir
Bir bakarsın filizler meyve verir...
Muhatap arama sözlerine, fısılda boşluğa
Binlercesi içinde duyulmaz, dinlenmez
Lâl-ü güher olsa da sözlerim
Kadri bilinmez diyerek korkma
Sadece “hafızayı beşer nisyan ile maluldür”
Varlıklar için nisyan, ihanettir bir züldür
Onlar hisseder, duyar, fakat asla unutmaz
Kainatın da bir hafızası var
Kimsecikler duyup bilmezse en nihayet
Her şeyi işiten, bilen değil mi ki biri var...
Nümayişsiz beklentisiz sevgiyle
Fısılda boşluğa
Ve bir gün solukların hayat verirse
Soluğuna can, sesine ses, canına canan
Bulursan etraftan
Hiçliğinde kalarak seyreyle kelebekleri
Derler ya hani komutanlar kazanır zaferleri
Lakin zaferleri yapan erlerdir
Bir mutluluktur ki bu sevdiceğim
Her saadete, her şeye bedeldir
İnan ki sevdiceğim...
mustafa akçay