Tanımam bu saatte ne neşe ne eğlence
Konuşacak kimse yok bir kelime bir hece
Sokaklar sessizleşir, uykuya dalar kuşlar
Talihsiz yalnızlığım bu saatlerde başlar
Gece-gündüz peşpeşe sonsuz bir yarış gibi
Uzaktan bir ses gelir sanki yalvarış gibi
Kar yağar bedenime ayaz gibi kış gibi
Hıçkırıp iç çektikçe dinmez gözümde yaşlar
Talihsiz yalnızlığım bu saatlerde başlar
Rüyalarım beni hep uçurumdan yuvarlar
Hatıralar eş olmaz beni baştan savarlar
Ne kadar uğraşsamda cevap vermez duvarlar
Durur yerinde zamn saniyeler yavaşlar
Talihsiz yalnızlığım bu saatlerde başlar
Güneş batıya doğru ağır ağır yaklaşır
Gölgeler uzadıkça aydınlık uzaklaşır
Sonra gelen karanlık yanlızlığımı taşır
Biranda etrafımdan yok olur arkadaşlar
Talihsiz yalnızlığım bu saatlerde başlar
Düşman gibi kaderim başıma hep dert açar
Ben mutluluk ararım, mutluluk benden kaçar
Sokaklara düşerim tek başıma ve naçar
Islak kaldırımlarda tak tak öterken taşlar
Talihsiz yalnızlığım bu saatlerde başlar
(alıntı)