faruk yigit şiirleri - faruk yigit seni seviyorum - sevgi üzerine söylenmiş şiirler
SENİ SEVİYORUM
Bu kaçıncı yanışım Allah’ım , Bu kaçıncı cuma’sı, ruhuma okunan selânın …
Bitmiyor içimi kemiren bu sevdanın ah-u zar-ı, Asi olduğum günden beri gecelere, Oda sarmıyor beni, kundaktaki bebek gibi döşeğine . . .
Kitaplarım kaldırıldığından beri, Türküm boğazıma takılıp kaldığından beri, Şiirim çalındığından beri, Çok değiştim . . .
Ey Sevgilisizliğim ; Sözüm sana’dır,
Seni Şiir’imin bittiği yerde bekliyorum . . .
Yüreğimin yasin-i şerif makamısın , Çünkü sen okundukça râhmet saçılıyor çorak topraklarıma . . .
Ömrümü gözlerine sadaka diye kurban ettiğim kahve gözlü dilber!
Seni uzak dağların yamacında, Hayalleri elinden alınmış, Kederi kaval sesinde beliren genç çobanın vuslat türküsünde arıyorum . . .
Seni , El/hamd/ûlillah makamındaki hâmd ile anıyorum . . .
Ben seni , Ben seni filizlenmeyi bekleyen gonca’nın, Güneş ile kavuştuğu, Asırlardır barış ve kardeşliğe hasret bir kürdün insanlığı gibi seviyorum . . .
Seni Rabbe şükrümün, en kuytu köşelerinde gizliyorum . . .
Bahar’ın habercisidir gelişin . . .
Gözlerin . . . âh o ömrümün kırk yılını çalan kahve gözlerin . . .
Susuyorum nice’dir, Kalem yazmaktan bıktı seni, Avaz avaz haykırırken yokluğunu aktar-ı cihan’a , Herkes sağırdı . . .
Konuştukça vuslat büyüyor, Büyüdükçe ben yok oluyordum . . .
Şimdi susuyorum Aşk’a. . . Bilâl gibi , Kerbelâ gibi . . .
Ey kimsesizliğim , Birkaç satır önce seni , şiir’imin bittiği yerde bekliyorum demiştim, Şimdi sana , Fersiz gözlerimin dolduğu , Belimin büküldüğü, Ömrümün son selâ’sının okunduğu yerden sesleniyorum ;
Seni seviyorum …