Eylül'dü
Son güncelleme:
-
Eylül'dü.
İzlerini çizdiği zaman ansızın gidişin,
Şimdi yoktu bi anlamı suskunluğun.
Çırılçıplak kalakaldım sessizliğinin orta yerinde.
Sonra sesime yankı vermeyen uçurumlar kıyısında yürüdüm bir zaman
...
En çok sesini aradım.
Gözlerinse asılı bıraktığın yerdeydiler hâlâ.
Gözlerini sildi zaman..
Dedim ya... Eylül'dü.
Savruluşu bundandı kimsesizliğimizin.
alıntı
- çok güzel ve benim çoook ilginç bir anıma ve yaşadıklarıma denk geldi. teşekkürler...
-
okuyan gözlerinize sağlık ıssızada ve nemish.. ben teşekkür ederim beğendiğiniz için...
