kanarya banu dağ yazıları - okumaya deger yazılar - bülbüllerin ahı
TAN’IN ÖZLEMİ
Aksın şehla nazarından bana billur pınarlar
Bendenüvaz eyler beni çölde ki pıtıraklar
An ile zaman üzerine kurulu, pamuk ipliğinden köprüler bilirim. Ayak basılamaz onlara zira incinirler. Mahaşerallah bir lâl kafilesi süzülür kıyısından usulca, sessiz ve izsiz bir rüzgar bırakırlar. Kelebekler de ayrı bir letafet ile kanat çırparlar bu köprü üzerinde. Kanatlarının her biri bir mizan taşır. Hangisi şaşacak olsa haddi, yüreklerini ihtarın uzun tırnağı kaşır. Nehirr yürür altından çoşkun ve hür. Köprüye selam verdikçe asaleti daha da büyür. O da bilir akıp geçtiği yerde kum bırakacak. O da bilir kendisi bir seyyah köprü ise yerinde duracak.
Saatlerin halleri üzerime çöken yüktü
Akrebin zehri yelkovanın bileğini büktü
Mevsimlerin el ele, kol kola arzı endamı görünür ömür kadehinin yarım kalan kısmında. Hayat ibriğinden akan zaman şarabını bir nefeste içenler ölür. Eliaçıktır 'an' bankasının. Yılları kefil gösterip kredi bulur. Bu ne büyük gaflet ve dahi ne körlüktür! Hazıra dayanmayan dağlar galeyana gelir, şahikasında kartallar seğirtir, bükülür beli, tepeciklerden toz dilenir. Öğüt almayan dağ olsa da, işte böyle bu devranın çarkı, her yiğidin sırtını kündeye getirir...
Bülbüllerin âh'ı kargaların dilinde ağıt
Bu masalın eşkaline yetmiyor kalem kağıt
Taife-i ademe düşen bir mecra bu sürgün yeri. Suyu boz bulanık, açlığı mihnet, tokluğu gaflet. Yaratılan kıvılcımların nâr meydanında tavafı. Aklı sarp yokuşlara memur eden kalbin münzevi ıstırabı. Sararıp solan çiçeklere sorsan neresidir burası; bağbanı serap olan bir bağın en âlâsı. Bûseler buz keser dokunduğu yanaklarda.
Bozkırların yeşeren gülleri emanet açar. Bir mezar başına konacağını anlar sanki; "Küllü nefsin zaikat'ül mevt" ayetini koynunda saklar. Ölümle barış olan hangi bülbül güle intizar eder? En şiddetli baharları son nefes bekler...
Soğuk nefeslerin ateş dudaklarda işi ne?
Vedalar ağlar mı sandın vefanın gidişine?
Ağlamaklı kaderlerin, sahte tebessümlerinin hilesine aldanmayışı ile bitecek son sahne.Ve final, izmihlal bir ebediyet saatine kuracak kendini. Ne an kalacak o dem, ne de zamanlardan geriye kalan ömr-ü viran. Irmak buluşacak derya ile. Haydi bitir yalancı saatinin yanlış gösteren vaktini. Bir parça kefende bulacaksın mânânın hakiki aktini. Şimdi söndür elinde bitmek üzere olan ömür çırasını. Tan bile heyecanla bekliyor bir aşk ile sırasını...
/ Kanarya Banu Dağ /