Biz insanız ya, o yüzden mi bu kadar kalleşiz?
Kendi vurduklarımızı saymayız, vurgun yediklerimizi hesaba geçeriz.
Bir pazarlıktır bizim için yaşam, ne kadar verirlerse, o kadarını iade ederiz.
Gereksizce harcanmış, yanlış kalplere giden onca duyguyu,
Dönüp şöyle bir bakarak aklımızla çözmeyiz.
Biz Adem oğluyuz ya, Adem bile utanırdı halimizi görse!
Bunca karmaşanın ortasında durup, böyle hoyratça harcadığımız için aşkı,
Belki de yüzümüze bir tokat savururdu.
Kimsesiziz, kalabalık gibi dursak da; hepimiz tekiz.
O yüzden her gün biraz daha bencil, biraz daha sevgisiz,
Biraz daha hırçın oluyoruz.
Yalnızlığımız vuruyor yüzümüze, o yüzden böyle edepsiziz.
Kendine kanıyor aşk bir akşam vakti.
Umutlarını kaybetmek üzere ve ben ona ağlıyorum.
Gözyaşımın sebebi ne gidenler, ne dönmek istemeyenler;
Ben aşkın kendine ağlıyorum…
alinti