Bu Bizim Mektup
Son güncelleme:
-
tuba küçük bu bizim mektup yazısı - tuba küçük aylık yazıları - sessiz vaveyla
“Fırtınadan önce kuşlara uçma diyemezsin
Perdelere küsen Güneşe de yakma.
Kendine iyi bak, güzel bir cümle değildir.
O varken, elinde ne var ki duadan başka:
Allaha emanet ol,
vesselam, veddua...”
Hayal Bilgisi dergisinin dokuzuncu sayısında yer alıyordu bu satırlarım. Bakmayın çoğumuzun dilinde var olmuş “kendine iyi bak” tembih cümlesinin kader ile ilişkisini anımsatmak için yazılmış olmasına.Bu satırlar ile “şükrü” öğrendim ben. Hayal Bilgisi dergisinin dokuzuncu sayısı ile bana kadar ulaştırılmış, alıcısı ben olmadığım ve depremzede bir çocuktan kalma bir mektup ulaştı elime.
Açık mavi zarflara yazılmış mektuplarım düşüyor hatrıma. Elden verdiğimiz zarflarımız, açana meşakkat olmasın diye ağzını kapamadığımız mazruflar... Dergi ile elime ulaşan mektupta o minvalde. Açtığım andan itibaren şükrü ve inancı sezdiğim birkaç satır ve de…
Sevgili babacığım diye başlıyordu mektup. “Satırlarıma başlamadan önce” teslimiyeti ile yol alıyor, “beni soracak olursanız” sadakati ile devam ediyordu.Bir özel kelime, mektup…Birinin mektubunu okumanın verdiği bir huzursuzluk yok içimde. Bir kul olarak baktıklarımın, şükrün elime kadar ulaşmasının verdiği dinginlik var belki..
Erçiş depreminden sonra bir evladın babasına yazdığı bir mektuptu bu. Sağ üst köşede 2009’a ait bir bahar gününün tarihi. Bahar güzellikleri içinde barındıran çoşkulu mevsim. Mektubun iç kısımlarında ağaç dikiminden bahsediliyor. Dünyada dikilmiş bir ağacımız bile yok çoğumuzun. Hatıra ormanlarını en son ilkokulda, çevremizi tanıyalım konularında bıraktık. Hatrını sorduğumuz ağaçlar “eylemlerdekiler” şimdilerde. Ve hatrını sormadığımız insanlarda “evimizdekiler”. Mektuptaki hatır sorma faslında aile fertlerinin hepsi, anne, baba ve kardeş nasıl, iyi mi? Şükür ki iyiz demenin, gönül gözüyle hatır sorabilmenin peşine düşüyoruz ama gözlerimiz çığık çığlığa:Elini alnıma koyup dua edeceksin ki mülteci kalmayayım…
“Allah’a şükürleri olsun ki” cevabını ya da girizgahını okuduğum bu mektubun en önemli öğretisi. O günden sonra şükre olan kelime inancımın arttığını hissesiyorum. Öyle bir inanç ki kalemin şükrünün de yazmak olduğunu anımsıyorum. Şükür ve dua ile günlük yaşamımızda kendimize dil konusunda eğiteceğimizi not ediyorum: Şükür nimeti artırır. Elhamdulillah Aşk’a.
Alıcısı ben olmadığım mektubun göndereni Allah’a emanet ol ile bitiriyor mektubu. En sevdiklerimizi Allah’a emanet etmenin vermiş olduğu huzur mektubumuza, şiirimize ve gözlerimize yansıyor. Yazdıklarımı okuyanları dua ettiklerim olarak dualarıma da katıyorum. Bir de alıntısı yaptığım şu cümleye çok inanıyorum:“Kişi sevdiğini allaha emanet ederse onu bir daha görmeden ölmezmiş, öyleyse Allah’a emanet ol.”
Öyleyse Allah’a emanet olun.
tuba küçük -