Kendimden Özürdiliyorum

Son güncelleme: 19.09.2013 09:43
  • noimage
    KENDİMDEN ÖZÜR diliyorum...
    Yaşadığım süre boyunca hep MERHAMETİMİN
    arkasından yürüdüm, beklentilerimi arkada
    BIRAKTIM. Kimseden bir şey BEKLEMEDİM, doğrusu
    bu sanıyordum çünkü. Yaşadıklarımı...
    yaşayamadıklarımı İÇİMDE sakladım, SUSTUM
    bastırdım olsun dedim İNSANLIK bende kalsın.
    Verdim, hep VERDİM karşılığını alıp alamadığıma
    BAKMADAN, aslında güçlü olmak değildi istediğim,
    ama olmak ZORUNDAYDIM ve oldum......
    Kendimi hep ERTELEDİM. Kimsenin beni
    anlamadığını bildiğim halde hayatıma girenleri bana
    verilmiş KUTSAL bir görev olarak gördüm. Herkesi
    mutlu etmek zorundayım ZANNETTİM. Benimde
    mutlu olmam gerektiğini UNUTMUŞUM.. Görevim
    neyse en iyisini yapmalıydım ki VİCDANIM rahat
    etmeliydi. Birilerinin de bana karşı GÖREVLERİ
    olduğunu hiçe saymışım oysa...
    NE YAZIK Kİ; Karşımdakilerin EKSİKLERİNİ
    tamamlamaya çalışırken, onların HATALARINI
    görmeye vaktim kalmamış SANKİ. Beni ÜZMELERİNE
    bakmadan, karşılığında ne ALDIĞIMA ne hissettiğime
    ALDIRIŞ etmeden hep VERDİM..
    Kendimi nasılda UNUTMUŞUM.. unutturmuşlar
    aslında. PARAMPARÇA olmuş KALBİME, doğruları
    söylemeye çalışan BEYNİME, mutsuz YÜZÜME
    hep SUS dedim. Sen SUS.. Kendime HAKSIZLIK ettim,
    kimseye etmediğim kadar.
    Kendime Geldiğimde ise YORGUN, yılgın, bitkin bir
    köşede saklanıp ağlayan ÇOCUK olarak buldum. Ve
    ona elimi uzattım diyebildiğim tek şey " GEÇTİ ", bir
    daha seni kimse ÜZEMEYECEK. Şimdi senden ÖZÜR
    diliyorum. Seni bu kadar HİÇE saydığım için,
    insanların seni bu kadar ÜZMELERİNE müsade
    ettiğim için, seni hiç bir zaman DİNLEMEDİĞİM için,
    üzerine bu kadar SORUMLULUK yüklediğim için,
    hakkın olan bütün duyguları sana YAŞATAMADIĞIM
    için...
    Şimdi tekrar SÖYLÜYORUM.
    İNSANLIĞIMDAN, KALBİMDEN, DUYGULARIMDAN,
    ÇOCUKLUĞUMDAN, HİSLERİMDEN çok ÖZÜR
    diliyorum... !.

    alıntı
#19.09.2013 09:43 0 0 0