Zeytin Karası Gözler
İşte sendeliyorum
İşte ayaklarım kayıyor kaldırımlardan
İşte gözlerin çıkıyor karşıma aynaya her baktığımda
Sen oluyorum işte bu lüzumsuz hayatta
Elalem ne diyor bilmiyorum
Çatık kaşıma asık suratıma
Hasretlerden süzülen bir sevdanın bağrına düştüm
Hor görmeyin bana bu deli sevdayı
Zeytin karası gözlerin
Sükutuna düştüm
Öyle uzak ki zeytin karası gözlerin bana
Nerden bakarsam bakayım
Tutup nereye saklarsam saklayayım
Gözlerinden kaçayım, gözlerine sığınayım
Gözlerini yüreğime sarmalayım
Ne fayda
Gözlerin
Yasak bana
Bir meçhul diyardayım
Belki de firardayım
Beni aramayın dost bildiklerim
Kapımı çalmayın
Zeytin karası gözlerin
Sükutundayım
Halden anlar insanlar bilirim hayatta
Beli bükülmüşler
Yüreği kararmışlar
Susamışlar
Kuşatanlar ve kuşatılanlar bilirim
Nice sevdalar dinledim yanık gönüllerden
Nice beddualar işittim terk edilenlerden
Bazen sığınak oldum bana kaçanlara
Bazen açmadım kapımı imdat umanlara
Bilmedim
Bilemedim
Aşık olana her halin mübah olduğunu.
Zeytin karası gözlerinin esiri olmadan evvel.
Şimdi yer ve gök karıştı birbirine
Gelenler ve gidenler görünmüyor gözüme
Söz söyleyen olmasın yüreğimin hüznüne
Kimsin diye sormasın beni görenler
Ardına bakmasın önden gidenler
Şimdi Uçan balıkları vurmasın avcılar
Yüzen kuşlara olta atmasın balıkçılar
Kuşların yüzdüğünü, balıkların uçtuğunu
Benden öğrensin
Sözüm ona aşıklar
Gülmeyin
Kuşlar yüzmez, balıklar uçmaz demeyin
Zeytin karası gözlerde ben
Dünyanın durduğunu bilirim
Yüzen kuşlar da neymiş
Ben o gözlerde ateşten sular bilirim
Evet sendeliyorum
Belki de deliriyorum
Kim bilir
Belki
De
di-ri-li-yo-rum
bana neler oluyor bilemiyorum
bildiğim tek hakikat var
zeytin karası gözlerde kayboluyorum