Kaç Pazar Ağlayacak - Ayla İzgi

Son güncelleme:
  • ayla izgi şiirleri - ağlamak konulu şiirler - hasret şiirleri - kaç pazar ağlayacak şiiri


    KAÇ PAZAR AĞLAYACAK

    Yine hapsettin beni bu Pazar gününe
    Varlığın aydınlığı olmalıyken
    pembe düşlerimin
    Yokluğunla karanlık vurdu seherime
    Sen benim dipsiz aşk kuyusundaki
    Zemzem suyumdun oysa
    İçtiğimde arıtacağın eşsiz bir damla...
    Gül yüzünden akan gülüşünü toplayıp
    Valizinle sözleşip gittin ya uzaklara
    Şimdilerde yalnız karşılıyorum bu günü
    Hafta tatilinin sultanı da olsa

    Çınlarken yan taraftaki evlerden
    Müziğe karışan mutlu kahkaha sesleri
    Evimizde bürünmüş derin bir sükûnete
    Ve yanık bir sensizlik türküsünde
    Duvarlar da eşlik ediyor hazin müziğiyle
    Ne bıçak senin beyaz elinde
    Ne de sıkılacak portakal kalmış
    Mutfaktan gelmiyor ekmek kokusu
    Masada da matem dansı, akşamın kiriyle

    Her Pazar yangın çıkıyor yüreğimde
    Başka türlü esiyor ayrılığın fırtınası
    Alevleri daha bir kaldırıyor gökyüzüne
    Taş kesilen bedenimden mi?
    Soğuk yalnızlığın siteminden mi?
    Belki hepsi birlikte üşütüyor tenimi
    Çıkıp yataktan dokunmak mı gerek yere
    Ya da değmeden almak mı adımı geriye
    Yoksa yorgana yavaşça sarılıp
    Uyku düşleri mi kurmak
    Ne zormuş bu sabaha sensiz başlamak!

    Camdan görünen boş alacakaranlık
    Ellere düğün bayram Pazar sevinci
    Bana da kaybının hazin matemi
    Adil mi bu bitimsiz yalnızlık cezası
    Kimden örnek aldın çaresiz bırakan
    Zalimce bitti yazan son cümlelerini
    Sen bu bacası esrik yuvayı boşaltırken
    Çatıdaki o güzel kuşlar da kayboldu gitti
    Bana da acımadan giydirdin kendi ellerinle
    Bu yakası kesilmemiş gömleği

    Bir pazardı, gelişindi beyaz tüllerle
    Bu güne anlam katan perimdin hayâlimde
    Anlamadan varlığının tılsımlı aşk sihrini
    Gidişinle kara gün ilân edildi bu Pazar günü
    Benim de başım eğik şu köşedeki gül gibi
    Sen üzerine kazayla dökmeyeceksen reçeli
    Neye yarar emekle işlenen bu masa örtüsü!
    Bıraktım artık kendimi kaybolmuşluklara
    Dönmeyeceğin öylesine belli ki
    Kim bilir tarihin kaçıncı sensiz geçen tatili
    Ve daha kaç pazar ağlayacak, benimle birlikte
    Şu demlikte kaynayan çay suyunun ızdıraplı sesi

    Aylâ İZGİ
0 0 0