Kayboldum - Zekeriya Efiloğlu
Son güncelleme:
-
zekeriya efiloğlu şiirleri - zekeriya efiloğlu kayboldum şiiri - ayrılık özlem şiirleri
Kim olduğunu bilmekle başladım hayata,
Kimdi, alnıma nefesini değdiren sır…
Rüzgâr yüzümden geçti, zemheriydi soludum,
Eylüldü, saçlarının dalgasında kayboldum…
Yıldırım çarptı o anda yüreğime,
Beynime doğru yürürken, yıldım anlarda…
Yosun tutmuş ağaç gölgelerinde uyudum,
Aşk odu değmiş yarama, bastırınca kayboldum…
En derin korkum, yetersiz olmaktı,
Hayata, sana, gözlerine yersiz olmak…
Karanlıkta söylenmiş bir hece, aşk ve mum,
İçine sis karışmış, gecelerde kayboldum…
İstediklerimi vermedi zaman bana,
Kırbaç yedim çıkarken basamakları, istedim…
Sonra sevdana bağlanmış kördüğüm oldum,
İsyan dolu sözcükleri, savururken kayboldum…
Ayaklarım yere basınca öğrendim yaşamayı,
Sevmeyi, umut etmeyi, nefreti, yaşlandım…
Terk edildiğim limanlarda içtim yudum yudum,
Deniz köpüğü değmiş, urganlarda kayboldum…
Sayısız kereler adaklar adadım, nafile,
Muska yaptım sözlerini, adını verdim yıldıza…
Son kez gözlerinde takılı kalmıştım, yorgun,
Bakışının derinliğine, daldığımda kayboldum…
Kâğıda acı yazdım, senden sonraları,
Kalemin dokunduğu yerler acıdı, kaldım…
İncinmiş mısralarla, sevgiliye okudum,
Sol yazan anahtarın, nağmesinde kayboldum…
Şimdi bul beni, şafağı elinde tutan kadın,
Kapında bekleyen, yıllanmış bir nadan…
Kül tutmuş yüreğine, kayıtsız yakıt oldum,
Gülünce güller açan, gül teninde kayboldum…
Zekeriya Efiloğlu Şiirleri
Gaziantep
Not:Ben hep seni yazarım okuyan ŞİİR zanneder...