Ey Kentin Sahipleri
Son güncelleme:
-
Siz ,ey kentin insanları
Üzgünüm
Vicdanınızı rahatsız ettiğim için
Düşlerinize, pembe hülyalarınıza
Bir karanlık gibi
Çöktüğüm için
Beni affedin…
Çok denedim
Kalınca bir duvar örmeyi
Sizle kendi arama
Gözlerinizden kaçmak
Uzağa en uzağa
Küf kokan nefesim
Sinmesin diye kentinize
Çok denedim nefessiz yaşamayı
Ansızın gelince gözgöze
Belki ıslatıverdim
Gülbahçesi yanaklarınızı
Ey kentin sahipleri
Üşüttüm belkide çok kere
Sımsıcak gülüşlerinizi
En kuytu yerde de dursa
Dondurdu bakışlarınızı
Amansız bir rüzgar sefilliğim
Bende isterdim, dostlarım olsun
Konuştukça açılsın içimin sesi
Gülmeyi,sevmeyi,sevilmeyi
Bende isterdim baharda
Aşk şarkısı söylemeyi
Birkere koyunca başını kaldırımlara
Soğuktur artık fakir yüzünüz
Isıtmaz artık güneş
Yaşayan ölüsünüz..
Bilirim hakkım yok
göğünüzü karatmaya
Ey kentin sahipleri
Sayarken adımlarınızı
Yere ne kadar yakın
Bana o kadar uzak
Sormadım hiç
Niçin bakmıyorum yüzlerinize
Umutlarınızı çalmamak için
Ey kentin sahipleri
Üzgünüm vicdanlarınızı
Rahatsız ettiğim için..
Kübra YURTBAŞI