Ego Nedir - Egoist Kimdir
Son güncelleme:
-
egoistlik nedir - egonun kökeni - egoist düşünce yapısıEGO BİZİ ÖZ BENLİĞİMİZDEN UZAKLAŞTIRAN TÜM DÜŞÜNCE YAPILARININ KAYNAĞIdır.
Bizi doğal ve otantik halimizin dışına çıkaran tüm düşünce yapıları… Peki ne bunlar? Biz ne yaptığımızda doğal, otantik halimizin dışına çıkıyoruz ve egomuzu kabartıyoruz? Bencil olduğumuzda mı? Etrafımızdaki düşünmediğimizde mi? Yoksa sürekli BEN dediğimizde mi? Hem hepsi hem hiçbiri..
EGONUN KÖKÜNDE “KENDİNİ KÜÇÜK GÖRMEK’’ VARDIR..
Bir insan “Ben….’’ ile başlayan çok fazla kuruyorsa, kendisini büyük, kocaman gösterip kendisiyle ile ilgili böbürlenip duruyorsa da ‘‘hiçbir şeyi beceremiyorum, ben bir zavallıyım’’ diyorsa da egonun tuzağına düşmüştür çünkü iki durumda da kendisini küçük görüyordur. Birinde bunu üstü kapalı yapıyor, kendisini önce küçük görüyor sonra bu küçüklüğünü örtbas etmek için “Ben şunu yaptım, bunu yaptım, şu okullarda okudum, şöyle başarılıyım, böyle yüksekteyim, param, evim, arabam, ailem, Ben yaptım, Ben başardım….’’ gibi kendini öven, yükselten cümleler kuruyordur.. Amaç; kendi kendine aslında o kadar da küçük, beceriksiz ve zavallı olmadığını ispatlamak.. Ve ne yazık ki bu işe yaramaz çünkü bir insan düşüncelerinin kökünde ÖZBENliğini kabul etmediyse ve gerçek oluş haliyle bütünleşmediyse kendisii hep aciz, yetersiz ve zavallı görecektir..
EGONUN DÜŞÜNCE YAPISININ KÖKÜNDE “BEN ACİZ VE YETERSİZİM’’ VARDIR..
Bazı insanlar sahip oldukları bu düşünce yapısını gizlemek için hep tersini ispat etmeye çalışırlar, etrafındaki herkese aslında ne kadar yeterli, harika insanlar olduklarını ispatlamaya çalışırlar, yaşamları bir ÇABA ve İSPAT mekanizması içinde geçer, sonunda da ne yazıkki sistemleri bu çabadan, durmak bilmeyen ispat mekanizmasından çöker kanser olurlar…
Egonun aynı düşünce tuzağına kapılmış ve “kendini küçülten düşüncelere sahip’’ bir diğer grup ta bu durumu kabul eder ve açıkça ifade eder; “Ben bir zavallıyım, bana hiçbir zaman sıra gelmeyecek, şanssızım, hayat bana hiç gülmedi’’ gibi arabesk bir durumun içine girer.. Sürekli şikayet eder, sürekli ağlamaklı konuşur, hüzün ve öfke doludur.. Yaşam ona bir bu yandan vurur bir diğer yandan ve o hiçbir şey yapamaz, yetersiz, çaresiz ve acizdir.. Bu kişilerin kendilerini küçülten ve gerçeği çarpıtan düşünce sistemleri öyle büyüktür ki “Yaşam benden büyük” düşüncesi sistemlerine iyice yerleşmiştir ve kurban rolünü iyice benimsemişlerdir. Diğer gruptan farkları onlar ÖZBENliklerine ulaşmak, gerçekte sahip oldukları otantik kişiliği yakalamak için hiçbir şey yapmazlar, durumu kabul etmişlerdir, boynu bükük dolaşırlar…
Bu durumda ‘‘her şey onları bulur’’.. Hastalanırlar, tökezlerler, kovulurlar, aldatılırlar, yaşam kocaman onlar kendilerini yaşamın içinde küçücük aciz varlıklar olarak görürler ve oradan oraya savrulurlar.
EGO KÖKENLİ DÜŞÜNCELERe verdiğimiz TEPKİ ne olursa olsun, ister savaş açalım, kendimize ve diğerlerine durumun böyle olmadığını, kendimizle ilgili sahip olduğumuz bu düşüncenin tersini ispat etmeye çalışalım FARKETMEZ.. Zihnimizin derinliklerinde kendimizi küçülten, gerçeği görmemizi engelleyen düşünceler olduğu müddetçe yaşamımızda ne olursa olsun BİZİM GERÇEĞİMİZ değişmediği için hep anı yerde sayarız.. ÇABALAYAN BİR SAVAŞÇI veya BOYNU BÜKÜK BİR KURBAN..
GERÇEK TEK DÜŞÜNCE YAPISI “BEN ALLAH’IN BENİ YARATTIĞI HALİMLE TAM VE MÜKEMMELİM”DİR.
Bu düşünceye sahipsek ve her nefesimizde bu gerçeğin içerisinde kalabiliyorsak (ki bence bu sadece gerçekten açık ve doğal nefes ile mümkün) o zaman ne olmadığımız bir şey olmaya çalışır kendimizi ispat etmek için debelenip dururuz ne de yaşadıklarımızı hakettiğimizi düşünür boynu bükük kabul ederiz..
GERÇEK BEN bu dünyada olan bitenden tamamen özgür, bağımsız bir şekilde TAM ve MÜKEMMEL. Bu dünyada yaşadıklarımızın, zengin ya da fakir olmanın, başarılı yada başarısız olmanın, ve hatta fiziksel olarak özürlü, sakat veya tam olmanın ÖZBENin GERÇEĞİ üzerinde hiçbir etkisi yoktur.
BEN ALLAH’IN BENİ YARATTIĞI HALİMLE TAM VE MÜKEMMELİM. O BANA İHTİYACIM OLAN HER ŞEYİ VE DAHA FAZLASINI VERDİ, BENİM TAM, MÜKEMMEL VEYA BAŞARILI OLMAK İÇİN YAPMAM GEREKEN HİÇBİR ŞEY YOK.. ZATEN ÖYLEYİM..İşte EGONUN DÜŞÜNCE YAPISININ DIŞINDA, bilmediği yer, bilmediği düşünce yapısı..
BEN SEVGİYİM. YARADILIŞIM NEDENİYLE. SONSUZ SEVEBİLİRİM, SONSUZ SEVİLEBİLİRİM ÇÜNKÜ ALLAH BENİ KENDİSİ GİBİ YARATTI, SONSUZ SEVGİ İÇİNDE. SEVİLMEK İÇİN, BEĞENİLMEK İÇİN HİÇBİR ŞEY YAPMAMA GEREK YOK ÇÜNKÜ BEN SEVGİYİM..
Özü SEVGİ OLAN varlıkların, biz insanların kendimizi sevdirmek, beğendirmek için böylesine çabalıyor olmamız, ameliyat masalarına yatıp bedenimize, dış görünüşümüzle, ve yaşamımızın görünüşüyle bu kadar uğraşıyor ve enerji harcıyor olmamız ne kadar aptalca değil mi? Zaten varolduğumuz için seviliyoruz ve beğeniliyoruz. Gerçeğimiz SEVGİ.. Ve biz sevilmek için çabalıyoruz, sevilmemek mümkün değilken.. Doğal durumumuzu kabul etmeyip, hatta onunla savaşıp çabalayıp durduğumuzda ne oluyor? Özümüzden uzaklaşıyoruz, SAF TOTAL SEVGİ halinden uzaklaşıyoruz.. Ve sevgisizliği deneyimliyoruz.. Ne acı..
Veya “Beni kimse sevmiyor” düşüncesini gerçekmiş gibi, olabilecekmiş gibi kabul ediyoruz, inanıyoruz ve gerçek kılıyoruz.. Sevilmemeyi deneyimliyoruz, boynu bükük “Beni sevmiyorlar” diye ağlayarak dolaşıyoruz..
EGO KÖKENLİ TÜM DÜŞÜNCELER SAHİP OLDUĞUMUZ DOĞAL HUZUR VE MUTLULUK DURUMUNU BOZUYOR.. VE HASTALANIYORUZ..
ÖNCE AKIL SAĞLIĞIMIZ SONRA DUYGUSAL EN SON FİZİKSEL SAĞLIĞIMIZ BOZULUYOR.. BU SEBEPLE GERÇEK İYİLEŞME “SADECE” NEFES VE ZİHİN SEVİYESİNDE OLABİLİR..
BİZLER DÜŞÜNCELERİMİZİ VE NEFESİMİZİ DEĞİŞTİRMEDİĞİMİZ MÜDDETÇE GERÇEKEN İYİLEŞMİŞ OLMAYACAĞIZ..
İşte bu sebeple tüm yazılarımı EGO ve GERÇEK BİLİNÇ arasındaki farkı birlikte ayırt edebilmemiz için yazıyor olacağım.. DOĞAL HALİMİZ; SPIRIT ile tam bağlantıda kalabilmemiz için.. Çünkü başka yol yok.. Rahatlamak, huzur bulmak istiyorsak zihnimizde kendimizle ilgili düşüncelerimize bakmamız gerekiyor..
Sevgiyle,
Nevşah Fidan Karamehmet
alıntı