ercan gümüş yzıları - halallik isteme - kardeş duası
Gel vedalaşalım seninle!
Sen yolcu ben yolcu.
İkimizde yolcuyuz bu akşam. Gel vedalaşalım seninle. Kucaklaşalım‚ koklaşalım‚ sarmaş dolaş olalım. Göz göze bakıp ağlaşalım. A/sude yüreğimin huzuru. Suedamsın sen benim hakikat dilimde. Kendini bilmeyen seni ne bilsin!
Gözümün nuru…
Kalplerin inşirahı…
Çölün rahmeti‚ bereketi ve mağfireti başımızın sertacı‚ gönüllerin sultanı… Hoş geldin dedik… Ruhumuzu titrettin ve sarmaş dolaş olduk. Halvetinle gönlümüzün günah yanıklarını tedavi etmeye çalıştık. Şükretmeyi‚ sabretmeyi öğrendik seninle… Hiç kimseler duymadan gizli köşelerde‚ bilmeden‚ sessizce dualarda bulunduk‚ yakardık. Yetimler seninle sevindi. Kuruyan gözler seninle şebnemlere kavuştu. Çöl gibi kuruyan yüreklerimiz senin rahmet ve mağfiretinle yeniden filizlendi. Bir duru bakışınla beni‚ sen‚ ey ruhumda aşkı arşınlayan şehr-i ramazan!
İman hakikatlerini tefekkür etme maksadıyla yapılan sohbetler de göklerle yeryüzünü âdeta tek bir âhengin velvelesi içinde yoğurdu ruh dünyamızda. Böylece vicdanlar daha sıcak‚ akıl ve kalpler iman nuruyla daha parlak bir vaziyete girdi. Ve Ümmet birbirini hatırladı‚ sımsıkı birbirine sarıldı. Yek vücud olup dualarda‚ arzhalde bulundu. Her lokmasını birbiriyle paylaştı sultanım. Ateşlerde yanan yüreklerimizin hem gece dili‚ hem de gündüzün dili çözüldü. Yahya Kemal boşuna‚ “Bir iklimin manzarası‚ mimarisi ve halkı arasında halis ve tam bir ahenk varsa‚ orada‚ gözlere bir vatan tablosu görünür” dememiş. Zira bu ve benzeri mânâlardır Ramazan ayı ve bayramını anlamlı kılan.
Ve veda ediyorum sana diyorsun. Efkârımı‚ vuslatımı ve hicranımı sana bırakıp da gidiyorum güneşi iftarların bekleyişine‚ dolunayı sahurları öpen seherlere‚ seherleri de şafaklara.
Yolcusu olmayan uzun yolların bir elçisi gibi geldin. Ruhlarımıza sessizce dokundun‚ samimi ve berrak duygularımızın maverai sesi oldun. Söylenemeyecek sözlerin‚ her dile yabanı sözlerin‚ her kelimeye hayâ eden kelimelerin dalgalandığı‚ sessiz durduğu‚ kalplerde gizlice sır dolu konuştun. Her anımıza Furkan’ı okuttun‚ Furkan’ın kalbinden dualar okuttun. Kulluğumuzu Allah (cc) katında öyle yücelttin ki‚ Rabbim seni bizlerden razı olan hoşnut olan fanilerden eylesin.
Şimdi seni yeniden beklemeye başladı yüreğimiz‚ kalplerimiz‚ gözlerimiz. Kokuna‚ rahmetine‚ mağfiretin ve bereketine‚ vuslatınla yanmaya başladı sinemiz. Ömrümüz son bulmadan Rabbim bizleri sana tekrar kavuşmayı nasip etsin.
Ramazan’la yufkalaşan yüreğimizi‚ doruğa çıkan merhametimizi bütün bir hayata yayan onbir ayın sultanı‚ gönül payitahtımızın sertacı. Alvarlı Efe der ki:
“Hüzn ü keder def ola / Cümle günah af ola / Bayram o bayram ola.
Can bula cananını / Kul bula sultanını / Bayram o bayram ola.”
Ağlayan‚ kan revan içinde‚ feryad-ı figan içindeki ümmetin hüzün dolu Bayramı mübarek ola…