Abriter Conjugation - Fransızca

Son güncelleme:
  • fransızca fiil çekimleri - abriter fiilini çekimle - fransızca abriter fiilinin çekimi
    "abriter" conjugation

    Indicatif présent

    j' abrite
    tu abrites
    il/elle abrite
    nous abritons
    vous abritez
    ils/elles abritent

    Indicatif imparfait

    j' abritais
    tu abritais
    il/elle abritait
    nous abritions
    vous abritiez
    ils/elles abritaient

    Indicatif passé simple

    j' abritai
    tu abritas
    il/elle abrita
    nous abritâmes
    vous abritâtes
    ils/elles abritèrent

    Indicatif passé composé

    j' ai abrité
    tu as abrité
    il/elle a abrité
    nous avons abrité
    vous avez abrité
    ils/elles ont abrité

    Indicatif plus-que-parfait

    j' avais abrité
    tu avais abrité
    il/elle avait abrité
    nous avions abrité
    vous aviez abrité
    ils/elles avaient abrité

    Indicatif passé antérieur

    j' eus abrité
    tu eus abrité
    il/elle eut abrité
    nous eûmes abrité
    vous eûtes abrité
    ils/elles eurent abrité

    Indicatif futur

    j' abriterai
    tu abriteras
    il/elle abritera
    nous abriterons
    vous abriterez
    ils/elles abriteront

    Indicatif futur antérieur

    j' aurai abrité
    tu auras abrité
    il/elle aura abrité
    nous aurons abrité
    vous aurez abrité
    ils/elles auront abrité

    Subjonctif présent

    j' abrite
    tu abrites
    il/elle abrite
    nous abritions
    vous abritiez
    ils/elles abritent

    Subjonctif imparfait

    j' abritasse
    tu abritasses
    il/elle abritât
    nous abritassions
    vous abritassiez
    ils/elles abritassent

    Subjonctif passé

    j' aie abrité
    tu aies abrité
    il/elle ait abrité
    nous ayons abrité
    vous ayez abrité
    ils/elles aient abrité

    Subjonctif plus-que-parfait

    j' eusse abrité
    tu eusses abrité
    il/elle eût abrité
    nous eussions abrité
    vous eussiez abrité
    ils/elles eussent abrité

    Conditionnel présent

    j' abriterais
    tu abriterais
    il/elle abriterait
    nous abriterions
    vous abriteriez
    ils/elles abriteraient

    Conditionnel passé (1ère forme)

    j' aurais abrité
    tu aurais abrité
    il/elle aurait abrité
    nous aurions abrité
    vous auriez abrité
    ils/elles auraient abrité

    Conditionnel passé (2ème forme)

    Impératif

    tu abrite
    nous abritons
    vous abritez
0 0 0