Gece karanlığının içinde,
Bir pişmanlığın pençesinde
Sen Gömleğimi sırtımdan yırttın ya
Dilinle paramparça edip
Bin yara açtın ya yüreğimde
Kabuk bağlamaz artık bu yara
Kanar kanı durmaz kıyamete dek
kıyamete dek
Ben yalnızlığın koynunda
Sen kim bilir hangi rüyalarda
Kavuşmaz ellerimiz
Kavuşmaz bu inatla kavuşmaz
Kıyamete dek
Oysa nice hayallerimiz vardı bizim
Bekleyen bir geleceğimiz
Nice yarınlarımız vardı
Nice umutlarımız
Oysa senin gözlerinde
Benim nefesim vardı
Benim adım, benim canım vardı
Ne oldu neden aktı gitti
Ne oldu durmaz mı gözyaşı kıyamete dek
Durmaz kıyamete dek
Ben alıştım gülüm alıştım
Bana aldırma sen.
Yokluğun artık canımı acıtmıyor.
Şimdi unuttum desem de.
Gölgeler şahidimdir ki,
Şu yalnızlığım şahidimdir ki,
Unutmadım unutamadım işte unutamadım.
Her anın hala taze yüreğimde,
Her gidişin bir cam parçası yüreğimde,
Adının tesiri hala her zerremde.
Dirhem dirhem tükenirken günden güne,
Şimdi söyle sen neredesin ben nerde
Şimdi Söyle ey sevgili nasıl düştük biz bu hale.
Dil yarası bu gülüm,
Kapanmaz kan durmaz kıyamete dek
Kanar kıyamete dek.
Sen yokken sevgili ben tebessüm etmeyi unuttum
Sen yokken ey sevgili her boynunu büken güle ağladım
Yıllar var ki gözlerim ufukta hep seni aradı,
Gölgenin düştüğü her kaldırıma umut bağladım
Adını yazdığım her bankı her ağacı mesken tuttum
Daha ben sende sende bende değilken
Şimdi şimdi ellerimiz bomboş
Her birimiz ayrı yollarda.
Ve kim bilir hangi riyakâr kollarda
Buluşmaz bu eller kıyamete dek
Buluşmaz kıyamete dek
Özledim seni,
Şiirlerimde ki hasretsin sen.
Adını sakladım satırlara.
Leyla dediğimde sendin,
Züleyha dediğimde sen.
Her sevdanın tarifinde sen vardın,
Hiç bir şeyi görmüyor gözüm artık.
Güneş doğmuş bana ne!
Baharlar mevsimler geçmiş kime ne?
Zifiri karanlığın içinde bekliyorum seni,
Ne zaman gelirsin bilmem.
Bekleyeceğim seni kıyamete dek
Bu hasret bitmez
Kıyamete dek
Aldırma sen bana ben beklerim nasıl olsa
Beklerim kıyamete dek.