Müebbet Mutsuzluğa Hüküm Giymek - Özlem Ayral

Son güncelleme:
  • noimage


    Neye dem vursak elimizde kalıyor.
    Dostluğa yüz sürüyoruz,yüzümüz düşüyor
    Aşka kapı aralıyoruz,özlediğimiz anlamını kaybediyor
    Kime el atsak eller sallanıyor
    "hoşgeldin" demeden
    bir "hoşçakal" havası soluyor zaman sanki.
    Vedalara o kadar alıştık ki
    Eskisi kadar eksiltmiyor,
    kanamalı yaralar açmıyor içimizde bir yerde.
    Sızlamıyor burnumuzun direği
    "Dahasını yaşayacağımız kederleri kaldıramam" diyoruz
    Ama arsız zamanlar sınırlarımıza öylesi sinmiş ki,
    Zamanında derinlere nükseden hüzünlerimizi
    sığ kavramlarla kolayca atlatıyoruz.
    Umursamaz tavırlar,
    Boş bakışlar siniyor bedenimize.
    Ruhumuzla ise hep kavgalıyız.
    Önce kendimizi tercih ediyoruz.
    İçimiz kabullensede sinsice,
    Bizden iyisine "eyvallah" demiyor dudaklarımız.
    bencilce yaşıyoruz; sevdamızı,dostluklarımızı
    Egolarımız birilerinin tepesine basarak yükselme hevesinde
    Hırsımız hep yüreğimizden fersah fersah ilerde
    Bunca yanlış tercihe karşılık;
    Ne yöne gidersek gidelim,
    Ne yöne bakarsak bakalım,
    Hatta başarı eğer sadece zirve ise
    En tepede olalım,
    "Mutsuzsuz..."
    "Şikayetçiyiz..."
    Sonucun faturasını ya kadere,
    ya hayata,
    yada insanlara kesiyoruz.
    Aslında döngünün kısırlığı biziz.
    "Çelişkiliyiz"
    Doyuramadığımız bir ruh
    Bir gönül varken,
    Doğruları yanlışa çevirirken,
    Aslımıza ihaneti kar sayarken
    Daha fazlasını beklemek aptallık olur.
    Hiç kendimizle buluşmadan,
    Bedellerini ağır ödediğimiz acılarımızdan ders almadan,
    Narkoz etkisinde olan esir alınmış ruhumuzu
    Farkındalığın ayırıcı etkisiyle uyandırmadan,
    Yaşayabileceğimiz sadece
    Müebbet mutsuzluğa hüküm giymektir.

    Mirage ( Özlem Ayral )
0 0 0
```[cite: 10]