Ey Ruh Ul Aşkım
Son güncelleme:
-
Ey ruh ul aşkım...
Kor alevli bakışlar düşür sen gözlerinden ömrüme.
Ve gönülhanem de yeni yeni yangınlar çıkart her gece.
Katli Vacip sevdalar taşırken ben sana,
Bu gece ağlayamayacak kadar bitkin düşse de gözlerim,
Ne kadar ağlanacak yaş varsa senin için,ben biriktiririm gönül heybemde!
Yastık altı yaptığım sana söylen(e)meyen cümleler ile uzanırken ben gecenin içine,
Sen üzerime ört(üyorsun) sükutu yorgan misali.
Ve sustur(ma) gözlerimde ne kadar sen varsa şimdi.
Kan yaşları ekle gözlerime,eskimeye yüz sürmüş yas tutan hayallerin yerine.
Aşk'ın ruhuna d/okunmuş dilsiz dudaksız sözler bestelerken ben,hüzünbaz çığlıklar kapladı gönülgAHımı ardından sessizce.
Hadi,bir ses düşür geceme usulca sen.
Çığlıklarımı bıçak gibi ortadan ikiye bölüp beni ayak üstü g/ördüğüm senli düşlerden yine sana uyandıran.
Gördüğüm düşlerden utandır beni.
G/ör sana beni.
Uyandır/sana beni.
Sensizliğin çilesinde hüznüne gark olurken,senli dualara yasladım takatsiz kalan bedenimi.
Aşk'ın çilesinde boğuşan derviş misaliyken ben,üflesene derman yüklü sesini ta ezelden ruhuma.
Ve gelmediğin her an bir sur üflenir oldu gönlüme.
G/öremediğim her an seni bir kıyamet yankısı çöküyor içime.
İçimde her şey yerle bir şimdi.
Ve yarla bir oldum bu hengamede.
Ve kıyam/et(tim) ben aşka!
Sensiz sensizlikler çoğaldıkça ömrümde,sensiz her seslenme çabası Meryem'i bir çığlığa bürünüyor.
Ve her seslenme çabası,bir mahşer i çığlık yerini aldı.
Ve şimdi diyorum ki;
Gelsene.
Arş'ın gölgesi gibi serinletsene.
Ey ruh'umun kevsereyni !
Ey Ruh ul Aşkım!