Bu zor günlerde geçer mi
Son güncelleme:
-
Uzun süredir Türkiye'de olaylar birbirini kovalıyor, izlemekte, anlamakta zorlanıyoruz. Haberciler her gün kısıtlanan görevlerinin peşinde koşarken, siyasetin dışındaki olaylar da aman Allah dedirtiyor.
Adana'da iki buçuk yaşındaki bir çocuğun komşusunun kazlarına taş atmasıyla başlayan olayda 3 kaz 16 insan öldü. Pervari'de 12 yaşında evlendirilen, 13'ünde anne olan, 14'ünde ölen çocuk gelin. Üstelik de gelin gittiği köyde çoğu öğrenci 65 çocuk gelin. Artık bunlar sıradan haber haline geldi, çocuğunun gözü önünde, sokaklarda bıçaklanan öldürülen kadınlar. Artık kadının adı yok, değeri de hiç yok ülkemizde.
***
Meyve, sebze fiyatları halkın alım gücünü aşmış, doğalgaz fiyatları el yakıyor kışın ortasında. Mazot, benzin durmadan zamlanıyor, vergiler vergilere ekleniyor. Hiç bir ülkede olmayan ÖTV'nin de KDV'si alınmaya devam ediyor. Maaşlar alındıktan üç gün sonra borçlara gidip bitiveriyor. Ücretlilerin aldıkları, zaten insanca yaşanabileceğin çok altında. Buna çare olacak milletvekilleri, bu konuda eksiksiz birleşip, asgari ücretin on katını kendilerine layık görüyorlar milletin vekili olarak, milletin aslı ise sürünüyor. Türkiye'de namusu ve onuru ile yaşayabilmek çok zor, imkansıza dayanıyor. Hele onlara "Çalsın da, iş yapsın" mantığı ile beyinleri yıkanırken, çeşitli menülerle sağlık, eğitim, ekonomi, adalet paramparça ediliyor. İnsanların bu noktaya gelmesi biraz zaman aldı. Bir yanda sabırlı, hoşgörülü, cömert Anadolu insanı, öte yandan çöken ahlak, körelen vicdan, yükselen aymazlıklar. Hırs, kin, açgözlülük almış başını gidiyor.
***
Güneş balçıkla sıvanmaz. O güneş 1923'de doğdu ve ilelebet Türkiye Cumhuriyeti'ni aydınlatacak, hepimizi de. Başka bir Türkiye yok. Dağına, taşına, yeşiline, birbirimize, barındırdığımız binlerce yıllık kültürümüze, canlarımıza vurgunuz. Biz öyle kaynaşmışız ki, hiçbir ayrıştırma çözemez aslında. Kasedeki bal gibi, parmakla ortadan bölersiniz, hiç bölünmemişçesine, akar yine birleşiriz.
Yazımı hepinizin bildiği bir hikaye ile bitiriyorum. Memleketin birinde zalim bir padişah durmadan koyduğu vergilerle halkını bunaltmış, fakir düşürmüş. Her koyduğu yeni vergiden sonra, adamlarını halkın içine salarmış, tepkileri ne diye. Halk somurttukça gelsin yeni vergiler. Mutsuzluğun, yoksulluğun ve umutsuzluğun en koyusuna düşen halk, padişahın koyduğu en son vergiden sonra zil takıp oynamaya başlamış. Bu haberi alan padişah artık tamam demiş, bundan sonra yeni vergi yok.
Bizim de geldiğimiz durumda zil takıp oynanmıyor ama bıçağı, tüfeği, tabancayı kapan fırlıyor. Çıldırıyoruz ama sanırım akıllanıyoruz da.saygılarımla..
23.01.2014
Altay06
çok güzeldi altay bey...
-
Okuyan güzlerine sağlık elif hanım toplumumuzun ortak paylaşdıgımız sorunlarımız
yorumun için teşekkürler..