a. Görsel İletişim kedilerin iletişim kurmak üzere kullandıkları çeşitli sinyal hareketlerinden oluşur. Bu sinyal davranışları dostça ya da düşmanca olabilir ve kediler bunu yüzleri ve vücut hareketleriyle yansıtabilirler.
b. Akustik İletişim Kediler iletişim kurmak için çok çeşitli sesler çıkarırlar. Bunlar üç grupta toplanabilir; mırlama, miyavlama, yüksek yoğunluklu sesler. Mırlama ilk olarak bir haftalık kedilerde görülür ve anneye yavruların sıcak ve tok olduklarının işaretini verir. Ergin kedilerde mırlama intraspesifik ya da interspesifik olabilir, memnuniyeti ya da bazen ağrıyı belirtir. Yüksek yoğunluklu sesler genellikle intraspesifik iletişim içindir. Bu sesler ağız açık tutulurken şeklinin değiştirilmesiyle çıkarılır.
c. Taktil İletişim Kediler sıkça vücutlarının çeşitli kısımlarını çevrelerindeki cisimlere, türdeşlerine ve insanlara sürterler. Sürtünme davranışı olfaktöryel iletişim ile birlikte değerlendirilebilir, çünkü kediler bu esnada vücutlarındaki bezlerden (ön patileride, alında, çenede, dudaklarda ve kuyrukta koku bezleri vardır sürtündükleri yere koku bırakırlar.
d. Kokusal iletişim Kokusal sinyallerin diğer iletişim yollarına göre bazı avantajları vardır. Çevreye bırakılan koku uzun bir süre kalıcıdır ve bu süre boyunca kokuyu bırakan hayvanla ilgili bilgi taşır. Olası yırtıcı hayvanlara karşı kediyi daha az belirgin yapar ve görsel sinyallerin zor algılanacağı durumlarda (örn.gece) etkilidir. Kediler bölgelerinin sınırlarını belirlemede kokusal iletişimi kullanırlar.