Bazı hayaller peşini bırakmaz nasip olmuşsa eğer bir kere hayal kurmak yıllar geçse de peşinden gelmeye devam eder.
sen adım adım birini takip edersin o seni.anlatamadığın tüm kelimelerin içinde bu hayalin vardır...
bu yüzden kullandığın tüm güzel kelimeleri yazarsın bir kenara tüm köşelerin nazik cümlelerle döşenir.
mahremin kabul eder anlatmazsın kimseye.anlatırsan eksik kalacağına inanmışsındır.
bu yüzden mırıldandığın o yörenin şarkılarını,seslendiğin tanıdıklarını açılacak bir kapı olarak görürsün.dua kapısı...
inandığın şeylerin adlarını anarak yemin edersin samimi olduğuna inanmak için belki de…
an gelir göğün yüzüne bakmaya korkarsın…
gökten kaçırdığın bakışlarını insana takılı olarak görürsün.inandığın tüm değerleri sorgularsın inandığın tüm kelimelerde kendine dair cümleler ararsın.
telaşlanamamak telaşlandırır seni.geceleri uykundan eden dertten mahrum kaldığın vakit isyanın ve sabrın insana ait olduğunu anlarsın.senin kurup diğerinin oynadığı bu oyuna karşı sevgin, merhametin öfkeye dönüşür.işte o vakit insanlığınla tanışmış olur,acziyetinin farkına varırsın.tanımak ile tanışmak arasındaki farktan bahsediyorum dostum hayalinden mahrum kaldığında öğreniyorsun.eleştirdiğin tüm düzenleri nefretle yad ediyorsun.insanın adaletinden sığınılması gereken adaletin sahibiyle tanışıyorsun.
mahrumsun…yaşıyorsun.
ne zor değil mi dostum 21.yy’da sahip olamamak.her türlü planların yapıldığı bu yüzyılda bir senin tasarladığın gelecek gerçekleşememiştir.içinde tam da bu yüzyıla yakışır savaşlar patlak verir anlaşması olmayan tarafları olmayan savaşlar.o zamanlar da anlıyorsun dostum hayalinin kölesi olmamak gerek olduğunu.
Günler öyle de böyle de geçiyor.gurbetlik gönlündeki baş köşeye oturuyor.bakışlarını değiştiriyor dostum.yetimliği hissediyorsun.susarak konuşmayı öğretiyor bu mahrumiyet sana.
Öyle bir hayal kurmuşsundur ki dostum varlığı medinen yokluğu hiran olmuştur.
İçinde derdi olan bir hayale ev sahipliği yapıyorsan bu dünya da dostum,umut etmesini öğreniyorsun.
Velhasılı kelam dostum Allah’ı sevmeyi öğreten bir hayal kur kendi hirandan sonra yolu aydınlatan bir ışık elbet varoluyor.