İsli bir çığlık gibi düşmüştü üstümüze,
Baldıran zehrinin etkisi…
Erguvan ağacının altında,
Çarmıha gerilen havarilerdik…
İçten bir değişimin peşinde,
Üç yüz yıl bekledik,
Yaşarken öldük, öldük de yaşadık…
Şimdi,
Kuşyemi pazarlıkların müptelası olduk,
Tuzaklar kurulurken yolumuzun üstüne,
Habibi Neccar ne yanda anne…
Geceydi…
Uzaklarda kurşun sesleri ekmeğimize karışıyordu…
Ölüm hanemizde hain bir evlattı…
Bileğlenmemiş sabır telkinlerinin,
Şekillenmemiş intikam seslerinin,
Tamtam çığlıklarını duydum…
Zalimlere bile merhamet okutan,
Kippa takan misyonerleri gördüm…
Şimdi,
Gölgesine bomba yağıyor,
Arim selinin yıktığı coğrafyada,
Haccac kimin aklına gelir anne…
Geceydi…
Daha ezberleyemedim,
Tarihi kevgire döndürmüş yiğitlerin adını…
Sisli ve buruk anı olmuşlar,
Unutulmaktan bir kez daha incinmişler…
Biz şerefli mağlubiyetlere aşina olmuşken,
Şerefsiz bir sürgünde, lanet giyinmişiz…
Şimdi,
Keyifle geziyorlar toprağın üstünde,
Gökten zembille indiklerinin derdindeler,
Toprak ağlıyor,
Nuh kadar yaşar mıyım anne…
Geceydi…
Gömleği arkadan yırtan ha bire çığlık atıyordu…
Meryem’in doğumuna ahitlik vermeyenler,
Musa’nın çağrısını göz ardı edenler,
Gemiyi en önce terk eyleyenler,
Bir aziz edasıyla en öndeydiler…
Şimdi,
Zor zamanların galipleri kaldı meydanda,
Yunus’un duasıdır avucumuzda,
Eyyüb’ün sabrıdır bizi onurlu yapan,
Yusuf’u kuyuya kim attı anne…